توانايي پيش بيني مناسب فرسايش بادي براي اهدافي از قبيل برنامه هاي حفاظتي، منابع طبيعي ، و كاهش آلودگي هوا ضروري است. از آنجايي كه قدرت فرسايندگي باد بستگي به توان سوم سرعت باد دارد، دانستن توزيع سرعت باد، و همچنين چگونگي تغييرات جهت باد به منظور پيش بيني و كنترل فرسايش بادي حائز اهميت مي باشد. از اين رو، اهداف اين پژوهش عبارت بودند از، 1. تهيه مدل كامپيوتري به منظور شبيه سازي ساعتي سرعت و جهت باد به منظور روش استوكاستيك با استفاده از توزيع ويبل ، 2. آزمون اعتبار سنجي توزيع ويبل در پيش بيني ساعتي سرعت باد، 3. آزمون اعتبار سنجي مدل كامپيوتري در پيش بيني ساعتي سرعت و جهت باد. ابتدا آمار سرعت و جهت باد در فواصل زماني سه ساعتي مربوط به 38 ايستگاه سينوپتيك هواشناسي كه داراي حداقل 10 سال آمار بودند را به دو دوره برابر تقسيم كرده، بطوريكه از دوره اول براي شبيه سازي، و از دوره دوم براي آزمون اعتبار سنجي مدل كامپيوتري (با استفاده ازمعني دار بودن يا نبودن ضرايب همبستگي)، استفاده كرديم. براي شبيه سازي سرعت و جهت باد، برنامه كاميوپتري به نام WINDPRED با استفاده از نرم افزار Visual Basic نوشته شد. برنامه WINDPRED قادر است كه با استفاده از داده هاي خام هواشناسي كشور، سرعت وجهت باد را بصورت ساعتي، در هر كدام از جهت هاي 16 گانه، براي هر ماه از سال پيش بيني نمايد. براي آزمون اعتبار سنجي توزيع ويبل، سرعت شبيه سازي شده توسط مدل WINDPRED با سرعت محاسبه شده از توزيع ويبل مورد مقايسه قرار گرفتند. در اين مقايسه، ضريب هاي همبستگي در هر ماه از سال و براي تمامي ايستگاه ها در سطح يك درصد معني دار بودند. همچنين، به منظور آزمون اعتبار سنجي مدل WINDPRED، توزيع سرعت جهت باد خام و شبيه سازي شده مورد مقايسه قرار گرفتند. در اين مقايسه، ضريب هاي همبستگي در هر ماه از سال و براي تمامي ايستگا ه ها نيز در سطح يك درصد معني دار بودند.

كلمات كليدي:

فرسايش بادي ، شبيه سايز باد ، توزيع ويبل ، استوكستيك