طراحي اغلب پلهاي راه آهن در كشور مطابق با ضوابط طراحي پلهاي راه صورت ميگيرد . اين در حاليست كه ترفندها وضوابط خاصي در پلهاي راه آهن مطرح است كه به هيچ عنوان در طراحي پلهاي جاده اي مهم نمي باشد . يكي از مهمترين نكاتي كه معمولا بدان توجه نمي شود اندركنش طولي پل و روسازي مي باشد . از آنجا كه در طول پلها حداقل يك درزانبساط وجود دارد ولي در روسازي درز ا نبساطي وجود ن دارد و حتي ريل در طول چندين كيلومتر پيوسته است ، عدم درنظرگرفتن اندركنش بين روسازي و پل مي تواند باعث ايجاد مشكلاتي در شرايط سرويس پلها شود . در اين مقاله سعي شده است تا ضمن بيان ماهيت فيزيكي اين پديده و تئوريهاي حاكم بر آن ، كنترل موردي يك پل موجود براي آ ن ذكر شده و11 راه آهن جديد تهران – قم نشان داد كه اين پل + ضوابط مربوط به مدلسازي و كنترل آن ذكر شود .كنترل پل كيلومتر 005براي برخي از راه حلها بررسي شده و امكان اجراي آن بيان شود .

كلمات كليدي:

اندركنش طولي پل- خط ، ريل جوش شده پيوسته ، پل راه آهن