هفتمين همايش حمل و نقل ريلي (1383)

 

مقايسه روش نگهداري سنتي و مكانيزه و بررسي تعداد كارگر مورد نياز در روش سنتي

نويسنده:
گل نوش كيان زاد - كارشناس خط و ابنيه

خلاصه مقاله:

نگهداري خط يكي از اساسي ترين و مهمترين كارهاي حمل و نقل ريلي مي باشد . در ارتباط با امر نگهداري خط استراتژيهاي مختلفي توسط متخصصين و پژوهشگران تعريف شده كه عمدتاً در سه حوزه اصلي قابل تفكيك مي باشند : تعميرات پس از خرابيBreakdown Maintenance 2 - تعميرات پيشگيرانه ( زما نبندي شده)Regular Prreventive Maintenance براساس وضعيت و شرايط خط و شبكه Condition Based Maintenance روش تعميرات پس از خرابي علي رغم همة نقاط ضعف ، آن معمولترين روش نگهداري خط در اكثريت صنايع كشور از جمله حمل و نقل ريلي مي باشد ، كه اين روش توسط هر مدير اجرايي بكار گرفته شود بعنوان يك روش غير كارآ، غير قابل اطمينان و پرهزينه مطرح مي باشد. متأسفانه اين روش در كشور ما نيز بكار برده مي شود كه باعث عدم ايمني سير و افزايش هزينة بهره برداري خواهد شد در اين مقاله خصوصيات و ويژگيهاي نگهداري به روش نسبتي و تعداد كارگر مورد نياز در هر كيلومتر و طريقة محاسبة آن مورد بحث قرار گرفته است.

 

كلمات كليدي:

L.W.R،S.W.R، B.G.، M.G،N.G.


دریافت اصل مقاله: http://www.civilica.com/Paper-RTC07-RTC07_438.html