در سالهاي اخير ساخت و سازهاي وسيع انجام شده در تهران عمدتاً تحت ” نظام هدايت و كنترل ساخت وساز شهري تهران بزرگ “ قرار داشته است . عدم دستيابي به كيفيت مناسب در محصول اين فرآيند ، عليرغم سرمايه هاي عظيم مصرف شده در اين بخش و تلاشهاي به عمل آمده توسط جامعه مهندسي ، نگراني هاي زيادي را خصوصاً در مورد صدمه پذيري ساختمانهاي شهري تهران در مقابل زلزله بوجود آورده است . در اين مقاله با بررسي اجمالي گردش كار ، قوانين و آئين نامه هاي موجود در نظام اجرائي جاري ، نقش عوامل مختلف بررسي شده و با نگرشي ويژه به بحث مسئوليت هاي هر بخش تلاش شده است تا عوامل اصلي عدم دستيابي به كيفيت مناسب به اختصار تبيين شوند. چند راهكار اجرائي جهت اصلاح نظام موجود پيشنهاد شده است . جلوگيري از خلط مسئوليت عوامل اجرائي مختلف ، ساده سازي گردش كار و بستر سازي جهت فعال شدن عوامل ارتقاء كيفيت مورد توجه بوده است . جهت گيري كلي بحث به سمت تبيين روشهاي كلي دستيابي به يك نظام مناسب تضمين كيفيت و زمينه سازي جهت حضور مؤثر عوامل اجرائي ذيصلاح از جمله مهندسين در ساختمان سازي شهري مي باشد.

كلمات كليدي: