با توجه به آسيب پذيري ساختمانها در شهر تهران و خطر پذيري زياد اي ن شهر، اين مقاله به بررسي بعضي مكانيزم هاي تشويقي و تنبيهي پيشنهاد شده براي كاهش اثرات ناشي از زلزله مي پردازد . در اين راستا نقش عوامل موثر در ساخت و ساز از قبيل كارفرما و مالك، شهرداري، نظام مهندسي، مهندس طراح و محاسب و ناظر، پيمانكار و خريدار و نهايتاً د ولت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است و راهكارهايي كه توسط متخصصين مختلف براي بهبود تأثير هر كدام از اين عوامل پيشنهاد شده است در چارچوب امكانات موجود بررسي گرديده است . با دسته بندي اين راهكارها در دو دسته كوتاه مدت و بلند مدت، روشهاي عملي براي كاهش خطر آس يب هاي ناشي از زلزله در ساختمانهاي در دست ساخت نتيجه شده است . در كنار توجه به ساخت و سازهاي جديد، اين مقاله به مشكل ساختمانهاي موجود نيز پرداخته است . با شمردن نقايص طراحي، اجرايي و نگهداري اين ساختمانها، وضعيت تهران در اين رابطه و نقش عوامل دولتي و خصوصي د ر اين زمينه مطالعه شده است و بر وظيفه نهادهاي مختلف از جمله مراجع تحقيقاتي – دانشگاهي تأكيد گرديده است.

كلمات كليدي:

آسيب پذيري لرزه اي، تهران، مكانيزم هاي تشويقي و تنبيهي، نظام مهندسي، شهرداري، بيمه، بانك.