در ميان خطرات طبيعي كه شهر تهران را تهديد مي كند، زلزله اصلي ترين و مهمترين آنهاست . بر حسب آمار مراكز علمي، در صورت وقوع زلزله اي با قدرت 7 ريشتر در تهران، بيش از سيصد هزار نفر تلفات انساني به بار خواهد آورد. هدف اصلي هر برنامه ريزي تقليل خسارتهاي زل زله و تبديل آن از بحران به پديده طبيعي است، اين هدف نيازمند پيش بيني اقدامات در سه دوره جداگانه پيشگيري، زمان بحران و دوره پس از حادثه است . برنامه ريزي هاي صورت گرفته دستگاههاي مسئول كشور عمدتاً به عمليات زمان بحران منعطف شده است . در صورتيكه هدف اصلي عمده ترين اقدامات را متوجه دوره پيشگيري مي نمايد. بررسي قوانين جاري كشور حاكي از آن است كه پرداختن به مسئله زلزله عمدتاً در حد هماهنگي دستگاهها و بدون ضمانت اجرايي حداقلي است . اقدامات موثر پيشگيرانه نيازمند نوعي برنامه ريزي استراتژيك است كه به صورت برنامه پايه و ميان بخشي در وظايف جاري سازمانها اثر جدي بر جاي گذارده و روشهاي كنترل و ارزيابي ويژه اي براي آن تدارك شود. اين مقاله به معرفي و پيشنهاد فرآيند برنامه مذكور و طرح ضرورتهاي اجرا و اداره آن مي پردازد.

كلمات كليدي:

برنامه ريزي استراتژيك، مديريت بحران، بحران زلزله، راهبردهاي حل بحران