شهر تهران بر روي نهشته هاي دوران چهارم زمين شناسي بنا شده است. در گذشته ويژگيهاي اين رسوبات توسط محققين مختلف مورد بررسي قرار گرفته است ولي از همه بيشتر طبقه بندي ريبن (Rieben) مورد توجه و استناد بوده است. ريبن در سال 1995 رسوبات آبرفتي تهران را از قديم به جديد به چهارگروه A، B، C و D تقسيم نمود. بخش اعظمي از نواحي شمالي تهران و عمده تپه هاي سطح شهر توسط آبرفتهاي گروه A (سازند هزار دره) پوشيده شده است. لذا تعيين پارامترهاي مهندسي اين آبرفتها لازم و ضرورت است. در اين مقاله خصوصيات زمين شناسي و شرايط تشكيل آبرفتهاي تهران توضيح داده شده و برخي آزمايشهاي برجا براي تعيين خصوصيات مكانيكي آبرفتهاي سازند A معرفي گرديده است، آنگاه ضمن بيان نقاط ضعف و قوت هر آزمايش نتايج حاصله از اين آزمايشها كه در انتهاي كوي نصر انجام شده تعبير و تفسير گرديده و با برخي آزمايشهاي مشابه ديگر كه توسط محققين مختلف در اين محل انجام شده مقايسه شده و شباهت و تفاوتهاي بين آنها تشريح گرديده است.

كلمات كليدي:

آبرفتهاي تهران، طبقه بندي ريبن، برش مستقيم برجا، بارگذاري صفحه اي ، لرزه اي درون چاهي، نفوذ مخروط سوئدي