تكنولوژي و مظاهر آن به دليل بروز و ظهور عيني اش هرگز نتوانست از اذهان و ديده تيزبين بشر امروزي چهره بپوشاند. جوامع گوناگون بر خوردهاي يكساني با اين پديده نداشتند. برخي از گذشته هاي دور با كنجكاوي و خرد ورزي عجيبي به آن نگريسته و به علم و تكنولوژي چنگ انداختند، بخش عظيمي نيز با گرفتار آمدن در چنبره افسون به مستي و خواب آلودگي بازار مصرف دچار شدند. قدرت و پيشرفت هر جامعه اي به امكانات و قدرت بهينه سازي وسايل اين پيشرفت نياز دارد و به جاعه شناسي نوين كاملا اين مسئله را روشن كرده كه پيشرفت اقتصادي، علمي و تكنولوژيك همراه رعايت كليه آرمان هاي فرهنگي، قابل تدوين بوده و ضرورت داشتن قدرت مقابله فرهنگي – اجتماعي كافي در پرده ارتباطات جهاني بدون عبور از سيطره دست يابي به كليه ابزار فني روز غير ممكن ميباشد. مطالعه تاريخ و سير تكنولوژي در جهان كاملا اين مسئله را هموار نموده كه پيدايش امكانات جديد، همراه خودب سياري انديشه هاي نوين را به همراه داشته و ارتباط فني با تفكر نمي تواند در زمينه اي انتزاعي قرار گيرد و پيوند درست آن موجب رونق در بسياري از امور كشور و يا تمدني است كه امر معماري، جاده، پل سازي و … در اين دسته رويكرد قرار دارد. از آنجا كه رشته معماري با ساخت و ساز ارتباط مستفيم دارد، نمحوه شكل گيري بهين كالبد اجرايي، وابسته به مواد و مصالح، تكنولوژي عمومي و نيروي انساني ماهر بوده كه در اين نوشتار مقول تكنولوژي مدنظر قرار داشته و برخي عوامل تشكيل دهند آن و همچنين موانع و تنگناهاي توسعه تكنولوژي در صنعت ساخت و ساز در ايران بررسي مي گردد.

كلمات كليدي:

تكنولوژي معماري، صنعت ساخت و ساز، توسعه تكنولوژي، تكنولوژي و فرهنگ، تكنولوژي وارداتي.