مصرف الكتريسيته معادن جهت سيستم تهويه، درحدود 30 تا 40 درصد انرژي كل مصرفي مي باشد. بعلاوه بسته به موقعيت جغرافيايي معادن، هزينه هاي گرم كننده و سرد كننده زيادي نيز اضافه مي شود. در نتيجه براي كارآمدتر كردن هزينه ها و بهينه سازي هواي مورد نياز، معادن بايد از فن آوريهاي موجود همانند رقيق كردن و بيرون كردن آلوده كننده هاي هوا، محدود كردن نشتي ها و جلوگيري از افت فشار غير ضروري بر هزينه بادبزن استفاده كنند كه اين مستلزم يك مديريت پيوسته و دقيق بر تهويه مي باشد. بر اين اساس در اين مقاله، به دليل نقش اساسي تهويه در ايمني معادن، روشي كه مي تواند سيستم مديريت تهويه را بر اساس مقدار هواي مورد نياز ، كيفيت هوا و اصول مديريت انرژي اداره كند ارائه نموده است. اساس روش، بر ايجاد يك سيستم كنترل، مدلسازي و شبيه سازي تهويه و يك سيستم هوشمند و هماهنگي بين اين سيستمها مي باشد. اجراي چنين سيستم مديريتي، مزاياي زير را براي معدن در بر خواهد داشت. • كنترل از راه دور بادبزنها، دربها و تنظيم كننده ها براي اجراي تغييرات • اندازه گيري مقدار جريان هوا در هر زمان مورد نظر، تعيين عوامل آلوده كننده وتشخيص وسيله نقليه و موقعيت آن براي ايجاد تغييرات ضروري • تعيين مقدار تهويه مورد نياز بر اساس موقعيت وسيله نقليه و كيفيت هوا با اين قابليتها سيستم تهويه يك معدن، با حداقل هزينه و حداكثر ايمني عمل مي نمايد.

كلمات كليدي:

تهويه ، ايمني ، مديريت ، سيستم هوشمند ، شبيه سازي ، كنترل ، هزينه