مطالعه حاضر از نوع توصيفي بوده و با هدف بررسي عوارض تنفسي در بين كارگران شاغل در صنايعي چون سنگ كوبي و شن و ماسه كه جزو صنايع وابسته به معادن محسوب ميشوند. انجام پذيرفت. جامعه مورد مطالعه 30 نفر كارگر شاغل در صنايع سنگ كوبي و شن و ماسه بود كه تماما در معرض گرد و غبار حاصل از عمليات بودند. از يك پرسشنامه جهت درجه مشخصات نمونه ها و از يك دستگاه اسپيرومتر پرتابل جهت تست عملكرد ريوي استفاده شد. براي بررسي ساير عوارض ريوي چون سيليكوزيس وتوبوكولوزيس از راديوگرافي قفسه سينه بكمك اشعه X استفاده شد. معاينات باليني نيز توسط يك پزشك صورت پذيرفت. سن افراد مورد مطالعه 10/6 مثبت و منفي 39/5 سال بود ودر مجموع 7/6 مثبت و منفي 12/7 سال سابقه كار داشتند. 30 درصد از اين كارگران سيگاري بوده و تنها يك نفر از آنها از ماسكهاي تنفسي استفاده مي كرد. 53/3 درصد از كارگران دچار تنگي نفس و 36/7 درصداز آنها از سرفه و 30 درصد ازداشتن خلط اظهار ناراحتي نمودند. نتايج اسپيرومتري نشان داد كه 16/7 درصد از كارگران از لحاظ عملكرد ريوي دچار عوارض انسدادي در حد خفيف تا شديد و 40 درصد دچار عوارض تحديدي در حد خفيف بودند. نتايج معايمنات راديوگرافي نيز نشان داد كه 16/7 ردصصد ندولاريتي مشابه سيليكوزيس داشته و تنها يك نفر (3/3 درصد) مبتلا به نويركولوزيس (سل ريوي) بوده است. با توجه به اينكه سيليكوزيس يكي از مهمترين بيماريهاي ناشي از تماس با گرد و غبار سيليس مي باشد و درمان آن در مراحل اوليه امكان پذير است ولي هنگاميكه بيماريي پيشروي كرده باشد علاج ناپذير مي باشد لازم است كه به اين قشر زحمتكش كه در معرض خطر ابتلا مي باشند توجه خاصي گردد و برنامه دقيقي جهت تشخيص زودرس و پيشگيري از بيماري تنظيم گردد.

كلمات كليدي:

عوارض تنفسي ، سنگ كوبي ، شن و ماسه ، سيليكوزيس ، سيليس ، كرمانشاه