مسئله پر عيارسازي كانه هاي سولفوره روي از موضوعات قابل تامل در فرآوري مواد معدني مي باشد. در اكثر معادن ايران ازجمله معدن عمارت، اين كانه به همراه سرب يافت مي شود. در سيستم فرآوري روي از سيانور سديم به منظور بازداشتابتدايي پيريت استفاده مي شود. استحصال نهايي روي در كارخانه هاي فرآوري ايران به روش هيدرومتالوژي صورت گرفته و پساب حاصله بدون هيچگونه تصفيه اي راهي محيط مي گردد. از طرفي عدم اعمال معيارهاي مهندسي در ساختار استخرهاي كنسانتره و نيز سد باطله، رسيدن مواد زائد خطرناك به آبهاي جاري و زير زميني را اجتناب ناپذير كرده است. مصرف روزانه حدود 2 كيلوگرم سيانيد سديم در اين كارخانه و عدم وجود سيستم بازيافت يا تصفيه مناسب در آن به تنهايي، لزوم اقدامات جدي در اين زمينه را روشن مي سازد. در اين مقاله به مسائل زيست محيطي و بهداشتي در فرآيند پر عيارسازي كانسنگ سرب و روي پرداخته مي شود و با تشريح فرآيندهاي مختلف موجود در سيستم فرآوري اين كانه ها، در مورد نوع، ميزان و مشخصات پساب و مواد بالطه حاصل و نيز اثرات زيست محيطي آنها بر آب، هوا و خاك و بيماريهاي ناشي از مسموميت سيانيد وسرب بحث مي گردد. علاوه بر اين به راه كارهاي پيشنهادي در مورد كاهش ميزان زائدات، بازيافت سيانور، روش هاي تصفيه پساب آلوده به سرب و سيانور و امكان جايگزيني مواد شيميايي مناسب به جاي سيانور سديم در بازداشت مرحله اي روي پرداخته مي شود.

كلمات كليدي:

كارخانه لكان ، سيانور سديم ، معدن امارت