يكي از مسائل مهم فراوري سنگ هاي ساختماني كه در كارخانه هاي سنگبري مورد توجه قرار مي گيرد مربوط به تصفيه و باز يافت آب گل شده در اثر توليد محصولات كارخانه و بازگشت آن به سالن توليد مي باشد كه اين عمليات بسيار هزينه بر بوده و علاوه بر از بين رفتن آب زياد تخريب محيط زيست را در پي دارد . در اين تحقيق ضمن بررسي و روشهاي موجود در تصفيه و بازيافت آب گل كارخانه هاي سنگبري به تشريح مكانيزم دستگاه فيلتر پرس و روش سنتي به كار گرفته شده و تاثير اين دو روش را در راندمان توليد مورد ارزيابي قرار گرفته است . در روش سنتي براي جمع آوري پساب حاصل از توليد ، نياز به احداث حوضچه هاي بتني مي باشد كه اين كار علاوه بر تخصيص فضاي زيادي از زمين كارخانه، باعث اختلاط آب موجود با املاح ضايعاتي شده كه اثرات زيانبار و منفي بر راندمان كار دارد . همچنين در كيفيت محصول توليدي نيز موثر مي باشد در روش مدرن با استفاده از دستگاه فيلتر پرس – دستگاه تصفيه و بازيافت آب كارخانه هاي سنگبري – و افزودنيهاي شيميايي براي تصفيه و بازيافت پساب هاي سنگبري علاوه بر عدم نياز به احداث و تعبيه حوضچه هاي بتني جهت تصفيه و جلوگيري از اتلاف آب، موجب مي شود تا به محيط زيست نيز آسيبي وارد نشود با توجه به اين كه محيط زيست از اركان توسعه پايدار در هر كشور است و با توجه به اهميت بخش معدن وصنايع وابسته در فراهم كردن نيازهاي حيات و پيشرفت بشر لازم است با كاهش آلودگي ها تاثيرات مخرب محيط زيست عمليات معدنكاري را تقليل داد كه با توجه به اين امر روش مدرن در تصفيه آب گل كارخانه سنگبري داراي مزيت قطعي نسبت به روش سنتي از نقطه نظر محيط زيست مي باشد .

كلمات كليدي: