CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله پیوند مفهومی میان فضای موسیقی و فضای معماری ایرانی

عنوان مقاله: پیوند مفهومی میان فضای موسیقی و فضای معماری ایرانی
شناسه (COI) مقاله: UUSD01_1055
منتشر شده در اولین کنفرانس ملی شهرسازی، مدیریت شهری و توسعه پایدار در سال ۱۳۹۳
مشخصات نویسندگان مقاله:

ثنا صالحی مجد - دانشجوی کارشناسی ارشد،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز.
داریوش ستارزاده - استاد دانشگاه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

خلاصه مقاله:
بشر درطول تاریخ همواره به تلاش هایی گوناگون دست زده تا باورها و آرمان های ذهنی خویش را در قالب اشکال مختلف بیان و به دیگران منتقل کند . بی تردید تاکنون اهمیت هیچ یک از این تلاش ها به اندازه هنر ، در نمایان ساختن جوهرپندار و اندیشه انسان ، در طول تاریخ فرهنگ و تمدن بشر گویا و ارزشمند نبوده است . در حقیقت معماری به عنوان یک تلاش و موسیقی به عنوان یک باور و آرمان انسانی بارها مورد توره قرار گرفته است . قدرت هنر در بالا بردن ما از این عالمنفسانی بیشتر در موسیقی آشکار است . موسیقی به هیچ وره مانند هنرهای دیگر رونوشت آمال و تصورات و حقیقت اشیا نیست ، بلکه نشان دهنده ی خود اراده یا خواست است . موسیقی کلاسیک ایران که به اشتباه موسیقی سنتی خوانده می شود از دوازده مقام تشکیل شده که هرکدام آنها از نغمهها و هزاران گوشه و تصنی و رنگ و چهار مضراب تشکیل شده اند که ریشه در فرهنگ و تاریخ و مناطق جغرافیایی شرایط زمانی و مکانی دارد که سرشار از احساسات و ذوق و سلیقه می باشد و چون ریشه ایرانی دارد می تواند بر معماریایران تاثیر بگذارد . و با شناسائی این دو هنر ، ارتباط ، همسانی ها تشابهات و تضادها و تقارن ها و در نتیجه تاثیر و الهام حاصل می شود. موسیقی کلاسیک ایران با ایجاد یک فضا که ریشه ایرانی دارد می تواند از تصور به تصویر تبدیل شود وخود را به صورت ماده قابل لمس نشان دهد . همه هنرها به طور عرضی با همدیگر ارتباط دارند ، چرا که منشا همه آنهاتجلی زیبایی است .هدف از این پژوهش ، فهم چگونگی شکل گیری اثر معماری یا موسیقیایی و فصل مشترک آن هاست تا پس از شناخت این فصل مشترک که همان فضاست ، ابزارها ، اصول و مفاهیمی بتوان استخراج کرد که برای آفرینش اثر هنری ، خواه یکبنای معماری باشد خواه یک قطعه ی موسیقی ، در عرصه تبدیل این هنرها به یکدیگر برای رسیدن به درک و احساسمشابه استفاده شود. این پژوهش بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است . در این راستا ، ابتدا به فرهنگ به عنوان عامل زیربنایی در خلر اثر و سپس به فرآیند ذهنی ای که در مراحل آفرینش اثر هنری درذهن هنرمند صورت می پذیرد پرداخته می شود. آن گاه فضا به عنوان عامل پیوند معماری و موسیقی و نیز فصل مشترکی که اصول و مفاهیم از آن نشأت می گیرد بررسی می شود. سپس این اصول و مفاهیم که همان ابزارهای سازماندهی اثر هنری در عرصه تبدیل این هنرها به یکدیگر هستند معرفی می گردند

کلمات کلیدی:
فضا، معماری موسیقی،پیوند معماری،ایرانی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: http://www.civilica.com/Paper-UUSD01-UUSD01_1055.html