برآورد ميزان فرسايش و توليد رسوب در حوزه هاي آبخيز رودخانه ها به منظور تكميل مراحل مديريت منابع آب حوزه ها امري اجتناب ناپذير است. روش پتانسيل فرسايش (EPM) يك روش پيچيده صحرايي براي تكميل مديريت منابع آب مي باشد. اين روش در سال 1388 دركشور يوگسلاوي سابق ارائه شده است و تهيه نقشه فرسايش، توليد رسوب و محاسبه ميزان انتقال رسوب را درحوزه ها پوشش ميدهد و يك پشتيبان مهم براي كارفرمايان طرحهاي آب و تكميل مديريت منابع آب مي باشد. اين مدل در حوزه هاي آبخيز فاقد آمار رسوب، قابليت كاربرد فراوان دارد. دراين مقاله مدل مذكور به همراه مدل MPSIAC مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته اند. براي ارزيابي اين مدل ها از مقادير با اعتبار بسيار بالاي ميزان رسوب گذاري در مخازن سدهاي كوچك در خروجي حوزه هاي آبخيز استان سمنان استفاده شده است. به منظور ارزيابي مدلها، حجم مقادير رسوبگذاري 9 سد، طي يك دوره بهره برداري 10 ساله، سنجش و اندازه گيري شدند و بامقادير برآورد شده از طريق مدل هاي مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه مدل EPM از دقت بالاتري نسبت به مدل ديگر برخوردار است. لذا پيشنهاد گرديد كه اين مدل جهت تكميل طرحهاي مديريت منابع آب در استان سمنان كه نيازمند اطلاعات ميزان توليد رسوب در حوزه هاي آبخيز مي باشندو فاقد آمار مربوطه هستند مورد استفاده قرار گيرد.

كلمات كليدي:

فرسايش, توليد رسوب, مدلهاي برآورد, تكميل مديريت منابع آب حوزه ها