ايران سومين كشور سدساز دنياست و به دليل كم آبي، مهمترين اهداف سازندگان سدها در وهله مهار سيلاب ها و ذخيره آب هاي سطحي جهت تامين آب شرب، كشاورزي و صنعت و در كنار آن توليد برق مي باشد. توجه به جنبه هاي تفريحي در سدها به دليل ويژگي ها ، جاذبه ها و زيبايي هاي خاص خود در بسياري از كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه به عنوان يكي از اهداف اوليه و يا ثانويه مورد توجه بوده و در كشوري چون آمريكا 38/4 درصد سدها با اين هدف احداث شده اند كه اولين و مهمترين هدف از ساخت سدها در اين كشور ميباشد. هرچند ايران به لحاظ جاذبه هاي توريستي در شماره ده كشور نخست دنيا قرار دارد اما درجهان و حتي در خاورميانه نيز جايگاه واقعي خويش را در اين صنعت پر درآمد پيدا نكرده است و سدهاي آن با وجود تنوع، زيبايي ها و ويژگي هاي منحصر به فرد خود، در اين صنعت جايگاهي ندارند. در اين مقاله با نگاهي به جنبه هاي تفريحي و اهداف ساخت سدها در جهان و كشورهاي توسعه يافته اي چون ايالت متحده، به ضرورت توجه به جنبه هاي تفريحي و گردگشري داخلي در سدهاي ايران پرداخته و در اين راستا شناسايي سدهاي پر جاذبه ايران، برنامه ريزي، سرمايه گذاري و توجه مسئولين گردشگري و وزارت نيرو به اين مهم مورد تاكيد قرار گرفته است.

كلمات كليدي:

سدهاي ايران ، جنبه هاي تفريحي سدها ، گردشگري داخلي ، صنعت توريسم