توسعه صنعتي و پيشرفت تكنولوژي، دستاوردهاي متنوعي را به زندگي انسان ارائه نموده است. ولي متأسفانه گاهي در روند پيشرفت و اجراي برنامههاي توسعه صنعتي، پسماندهايي به شكل تركيباتي ناخواسته و اغلب زيانآور به محيط رها ميشود به گونهاي كه اثرات منفي بسياري بر محيط زيست ميگذارد.
امروزه عليرغم گسترش دانش و تكنولوژي بشري، متأسفانه كره زمين در وضعيت بسيار پيچيده و بحراني در سطح منطقهاي و بينالمللي به سر ميبرد. آلودگي آب و خاك هوا، رشد بيرويه فعاليتهاي بشري از يك طرف و تخريب منابع طبيعي از جانب ديگر يك دم از سكون باز نميايستد.
نگرانيهاي بشر درباره محيط زيست هنگامي شروع گرديد كه با توسعه صنعت و تكنولوژي، استفاده از منابع محدود تجديد ناپذير كره زمين رو به فزوني نهاده است. در حال حاضر كره زمين دچار يك سري بحران زيست محيطي است كه اهم آنها به قرار زير است:
- گرم شدن اتمسفر در اثر افزايش ميزان گازهاي گلخانهاي
- گسترش حفره ازن در اثر استفاده بيرويه مواد شيميايي حاوي كلروفلئوروكربن
- منقرض شدن گونههاي جانوري و گياهي در بسياري از مناطق دنيا
- از بين رفتن بسياري از ذخائر ژنيتيكي گياهي و جانوري و كاهش ميزان آنها
- تغييرات ناهنجار اقليمي
- ذوب شدن ذخائر آب شيرين موجود در يخهاي قطبي
- كاهش ذخائر سوخت فسيلي
- تخريب چشم اندازهاي طبيعي
با وجود اين قبيل بحرانها و ناديده گرفتن موازين توسعه پايدار، مسلم است كه روند ايجاد معضلات زيست محيطي و افزايش سرعت تخريب و دگرگونيهاي طبيعي يقيناً نامطلوبتر از اوضاع كنوني گشته و محيط زيست كره زمين داراي چشم انداز اميدواركنندهاي نخواهد بود. بنابراين ضرورت دارد به دليل هشدار زيستشناسان و دستاندركاران مسايل محيط زيست و نيز برخي از بومشناسان دنيا، ضمن تعهد و تعمق بيشتر، از بروز مشكلات عديده و نامطلوبتر پرهيز نموده و با هزيمت و دور انديشي در حفظ مواهب طبيعي و محيط زيست محلي و جهاني كوشش نمود.
در پي دو اجلاس بسيار مهم سران كشورهاي مختلف كه در تاريخ بشر تقريباً بي سابقه و يا بسيار نادر ميباشد، همگان به اتفاق و بدون در نظر گرفتن ملاحظات سياسي و مناسبات فرهنگي و اجتماعي خاص، به دور يكديگر جمع شده و هم صدا خواستار اقدامات جدي در رابطه با حفظ پايههاي حيات و محيط زيست جهاني و ممانعت از تخريب بيرويه طبيعت گشته اند. در همين راستا يكي از موارد به توافق رسيده، ملحوظ داشتن اصول توسعه پايدار در برنامهها و طرحهاي عمراني- اقتصادي و صنعتي تمامي كشورها بوده است. اين مهم ممكن نميگردد مگر از طريق رعايت موارد زير:
- مديريت صحيح
- آموزش محيط زيست
- ارزيابي زيست محيطي
- تصويب لوايح و قوانين لازم جهت پيشگيري و كاربري لوازم مورد نياز
- نظارت و پايش به موقع و صحيح و ارائه روشها و راهكارهاي جديد و نو
پیوندهای مرتبط
