مزارع عمودی و بررسی عوامل تاثیرگذار بر پایداری آنها در توسعه شهری

رشد سریع شهرنشینی و جمعیت شهرها، نگرانی هایی را در رابطه با اثرات زیست محیطی این فرآیند بوجود آورده است. این موضوع در کنار تغییرات آب و هوایی، منابع طبیعی زمین و فرآیند تامین مواد غذایی شهرها را تهدید می کند. یکی از راهکارهایی که برای پاسخ به این بحران مطرح شده است، مفهوم مزرعه عمودی می باشد که نوعی رویکرد به کشاورزی شهری توسط ساختمان های بلندمرتبه شهری می باشد، به نحوی که هر طبقه آن جهت تهیه برخی از محصولات کشاورزی طراحی شده است. در حالی که این راهکار یک ایده نوین بنظر میآید اما در حال حاضر هیچ مبانی نظری تبیین شده ای جهت اعتباردهی به آن وجود ندارد. بنابراین هدف از این تحقیق، امکان سنجی مفهوم مزرعه عمودی از جنبه های بازدهی انرژی، اجتماعی و چشم اندازهای شهر پایدار است. این بررسی در مرحله اول، شامل ارزیابی میزان انرژی لازم این ساختمان ها و مولفه های موثر بر آن است، همچنین پاسخ به این سوال که آیا با مبنا قراردادن منابع تجدیدپذیر میتوان انرژی این ساختمان ها را تامین کرد در مرحله دوم، بررسی میزان انرژی مصرفی محصولات کشاورزی عمودی و مقایسه آن با شیوه کشاورزی معمولی و در آخرین مرحله، انجام مصاحبه با گروه های مختلف ذینفع به منظور شناسایی موانع و فرصت های موجود می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد که کشاورزی عمودی ابزاری است که میتوان از آن برای تهیه مواد غذایی شهرها به شیوه پایدار استفاده کرد، اما این موضوع بستگی به رعایت اصولی در مکان یابی و طراحی کالبد ساختمان آن دارد. همچنین در پایان، زمینه های تحقیقاتی مرتبط با این موضوع مشخص شده است

کلیدواژه ها:

مزرعه عمودی ، کشاورزی شهری ، انرژی تجدید پذیر ، شهر پایدار