CIVILICA We Respect the Science
ناشر تخصصی کنفرانسهای ایران
عنوان
مقاله

نقش عوامل اقلیمی در توسعه بیابان‌زایی و راه‌های مقابله با آن (مطالعه موردی: منطقه دامغان)

اعتبار موردنیاز : ۱ | تعداد صفحات: ۱۱ | تعداد نمایش خلاصه: ۲۷۲ | نظرات: ۰
سال انتشار: ۱۳۹۲
کد COI مقاله: AZARAN01_038
زبان مقاله: فارسی
حجم فایل: ۵۱۳.۵ کیلوبایت (فایل این مقاله در ۱۱ صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد)

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

اگر در مجموعه سیویلیکا عضو نیستید، به راحتی می توانید از طریق فرم روبرو اصل این مقاله را خریداری نمایید.
با عضویت در سیویلیکا می توانید اصل مقالات را با حداقل ۳۳ درصد تخفیف (دو سوم قیمت خرید تک مقاله) دریافت نمایید. برای عضویت در سیویلیکا به صفحه ثبت نام مراجعه نمایید. در صورتی که دارای نام کاربری در مجموعه سیویلیکا هستید، ابتدا از قسمت بالای صفحه با نام کاربری خود وارد شده و سپس به این صفحه مراجعه نمایید.
لطفا قبل از اقدام به خرید اینترنتی این مقاله، ابتدا تعداد صفحات مقاله را در بالای این صفحه کنترل نمایید.
برای راهنمایی کاملتر راهنمای سایت را مطالعه کنید.

خرید و دانلود فایل مقاله

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای ۱۱ صفحه است در اختیار داشته باشید.

قیمت این مقاله : ۳,۰۰۰ تومان

آدرس ایمیل خود را در کادر زیر وارد نمایید:

مشخصات نویسندگان مقاله نقش عوامل اقلیمی در توسعه بیابان‌زایی و راه‌های مقابله با آن (مطالعه موردی: منطقه دامغان)

  مهین حنیفه‌پور - دانشجوی کارشناسی ارشد همزیستی با بیابان دانشگاه تهران
  ناصر مشهدی - استادیار دانشگاه تهران

چکیده مقاله:

روند فزاینده بیابان‌زایی در اقصی نقاط ایران، از جمله مشکلاتی است که کنترل آن از دغدغه‌های ملی محسوب می‌گردد. بیابان‌زایی به تخریب زمین و کاهش قابلیت‌های تولید معیشتی خاک در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب اطلاق می‌شود که رد نتیجه‌ی عوامل گوناگون انسانی و طبیعی اتفاق می‌افتد. بنابراین شناخت، ارزیابی و اولویت‌بندی عوامل موثر در توسعه روند بیابان‌زایی می‌تواند در برنامه‌ریزی و مدیریت محیط هرچه بهتر سرزمین‌ها مفید واقع گردد. بیابان‌زایی در نتیجه‌ی عوامل گوناگون انسانی و طبیعی اتفاق می‌افتد. از جمله عوامل طبیعی که باعث بیابان‌زایی می‌شود شرایط نامساعد اقلیمی (کمبود ریزش‌های جوی، تبخیر زیاد، وزش بادهای شدید 120 روزه سیستان، خشکسالی‌های پیاپی،...)است. در این بررسی عوامل اقلیمی که باعث بیابان‌زایی در منطقه دامغان می‌شود، بررسی شده است. نتایج نشان می‌دهد که میانگین بارندگی منطقه کمتر از 120 میلیمتر، تبخیر 11 برابر بارندگی، با توجه به شاخصهای خشکسالی سال‌های خشکسالی بسیار شدید در منطقه طی سال‌های 1365، 1367، 1376، 1380، 1387 اتفاق افتاده است و اقلیم منطقه براساس تقسیم‌بندی‌های الگوی اقلیمی خشک، سرد و بیابانی است. بنابراین مبارزه با این پدیده با این وضعیت اقلیمی در منطقه که تمام شرایط اقلیمی را برای بیابان‌زایی دارد، مستلزم ارتباط متقابل و مشارکت بین کاربران زمین و سازمان‌های طرفدار محیط زیست است تا کارکردهای بیابان‌زدایی در مقیاس وسیع را پدید آورد.

کلیدواژه‌ها:

بیابان‌زایی، عوامل اقلیمی، دامغان

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-AZARAN01-AZARAN01_038.html
کد COI مقاله: AZARAN01_038

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
حنیفه‌پور, مهین و ناصر مشهدی، ۱۳۹۲، نقش عوامل اقلیمی در توسعه بیابان‌زایی و راه‌های مقابله با آن (مطالعه موردی: منطقه دامغان)، اولین همایش ملی تاثیر پسروی دریاچه ارومیه بر منابع خاک و آب، تبریز، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان جهاد کشاورزی استان آذربایجان شرقی، https://www.civilica.com/Paper-AZARAN01-AZARAN01_038.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (حنیفه‌پور, مهین و ناصر مشهدی، ۱۳۹۲)
برای بار دوم به بعد: (حنیفه‌پور و مشهدی، ۱۳۹۲)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :

  • اکبری، م.، رعنایی، ا. و بدیعی نامقی، ح، ۱۳۹۰، ارزیابی ...
  • اکبری، م. ر، کریم زاده، ح. ر، مدرس، ر. و ... (مقاله ژورنالی)
  • تیمورزاده دودران؛ ع.، ۱۳۶۰، بررسی و مطالعه پوشش گیاهی در ...
  • رحیمی، د. و موسوی، ح.، ۱۳۹۱، پایش روند خشکسالی شاهرود ... [مقاله کنفرانسی]
  • زهتابیان، غر. و رفیعی امام، ع.، ESAs، ۱۳۸۲ روشی جدید ... (مقاله ژورنالی)
  • زهتابیان، غ. ر، احمدی، ح. و آزادنیا، ف، ۱۳۸۷، بررسی ... (مقاله ژورنالی)
  • فتاحی، م. م، درویش، م.، جاویدکیا، ح. ر: و ادنانی، ... (مقاله کنفرانسی)
  • میری؛ ع.، پهلوانروی؛ ا. و مقدم‌نیا ع. ر، ۱۳۸۷، بررسی ... (مقاله ژورنالی)
  • نیکو، ش.، ۱۳۹۰، ارزیابی پتانسیل بیابانزایی بر اساس IMDPAروش جهت ...
  • Collado, A.D., Chuvieco, E., Camarasa, A., (2002), Satellite _ sensing ...
  • Luo, Z., (2003), China hastens efforts to combat desertification. Beijing ...
  • Qi, Y., Chang, Q., Jia, K., Liu, M., Liu, J., ...
  • Wu, B., Ci, L.J., (2002), Landscape change and desertification development ...
  • Zhu, Z.D., Chen, G.T., (1994), Sandy desertification in China. Science ...
  • علم سنجی و رتبه بندی مقاله

    مشخصات مرکز تولید کننده این مقاله به صورت زیر است:
    نوع مرکز: دانشگاه دولتی
    تعداد مقالات: ۵۴۸۶۷
    در بخش علم سنجی پایگاه سیویلیکا می توانید رتبه بندی علمی مراکز دانشگاهی و پژوهشی کشور را بر اساس آمار مقالات نمایه شده مشاهده نمایید.

    مدیریت اطلاعات پژوهشی

    اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

    مقالات مرتبط جدید

    شبکه تبلیغات علمی کشور

    به اشتراک گذاری این صفحه

    اطلاعات بیشتر درباره COI

    COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
    کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.