CIVILICA We Respect the Science
ناشر تخصصی کنفرانسهای ایران
عنوان
مقاله

تثبیت و بی خطرسازی مواد زائد خطرناک حاصل از نیروگاههای حرارتی و استفاده آن در بتن

اعتبار موردنیاز : ۱ | تعداد صفحات: ۸ | تعداد نمایش خلاصه: ۹۲۳ | نظرات: ۰
سال انتشار: ۱۳۸۸
کد COI مقاله: ICCT01_057
زبان مقاله: فارسی
حجم فایل: ۱۹۳.۸۳ کیلوبایت (فایل این مقاله در ۸ صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد)

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

اگر در مجموعه سیویلیکا عضو نیستید، به راحتی می توانید از طریق فرم روبرو اصل این مقاله را خریداری نمایید.
با عضویت در سیویلیکا می توانید اصل مقالات را با حداقل ۳۳ درصد تخفیف (دو سوم قیمت خرید تک مقاله) دریافت نمایید. برای عضویت در سیویلیکا به صفحه ثبت نام مراجعه نمایید. در صورتی که دارای نام کاربری در مجموعه سیویلیکا هستید، ابتدا از قسمت بالای صفحه با نام کاربری خود وارد شده و سپس به این صفحه مراجعه نمایید.
لطفا قبل از اقدام به خرید اینترنتی این مقاله، ابتدا تعداد صفحات مقاله را در بالای این صفحه کنترل نمایید.
برای راهنمایی کاملتر راهنمای سایت را مطالعه کنید.

خرید و دانلود فایل مقاله

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای ۸ صفحه است در اختیار داشته باشید.

قیمت این مقاله : ۳,۰۰۰ تومان

آدرس ایمیل خود را در کادر زیر وارد نمایید:

مشخصات نویسندگان مقاله تثبیت و بی خطرسازی مواد زائد خطرناک حاصل از نیروگاههای حرارتی و استفاده آن در بتن

  حسین خیرخواه - دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران ، ایر
  محسن سعیدی - استادیار گروه آب و محیط زیست، دانشگاه علم و صنعت ایران
حمیدرضا امینی - دانشجوی دکترای مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه فلوریدای مرکزی، فلو

چکیده مقاله:

نیروگاه حرارتی شهید رجایی، واقع در 100 کیلومتری تهران، یکی از بزرگترین نیروگاههای حرارتی ایران است. در فرایند فعالیت نیروگاه گونه هایی از مواد زائد تولید می شوند که یکی از آنها فاضلابی است که از شستشوی سیستم انتقال و تبدیل انرژی به وجود می آید با مروری بر فرایند تولید این ماده زائد می توان حدس زد که احتمالا این ماده حاوی مقادیر قابل ملاحظه ای از انواع فلزات سنگین مانند وانادیوم، نیکل، روی و کروم می باشد. این مواد زائد در صورت نشت می تواند برای انسان و محیط زیست خطرآفرین باشد. یکی از روشهای متداول در بی خطرسازی مواد زائد، روش جامدسازی و تثبیت می باشد. به صورت کلی در روش جامد سازی با اضافه کردن مواد افزودنی خاصی به ترکیب ماده زائد سعی بر این است که میزان نشت مواد زائد و نفوذ آنها به محیط زیست به حداقل رسانده شود و تاثیرات سمیت مواد زائد نیز حداقل شود. در تحقیق حاضر، با توجه به پارامترهای مختلفی از جمله کارایی مناسب، در دسترس و قابل تامین بودن، هزینه ای اقتصادی و امکانات موجود آزمایشگاهی از ترکیب سیمانی به عنوان ماده افزودنی جامد سازی کننده استفاده شد. نتایج حاصل از آزمایش ن شت روی نمونه های ماسه + سیمان با نسبت مواد زائد به سیمان 25% نشان می دهد که نشت تا 95% برطرف شده است. در پروسه جامدسازی با سیمان با نسبت مواد زائد به سیمان 20% نشت وانادیوم، نیکل، روی و کروم از 5.5,24.8,209.1,314.1(mg/l) درحالت ماده زائد خالص به 3.6,3.6,32.1,6(mg/L) تقلیل یافت. مقاومت فشاری نمونه های استوانه ای با نسبت های مختلف مواد زائد اندازه گیری و با نمونه های استاندارد مقایسه شد. مطالعات کانی شناسی، میکروسکوپ الکترونی و آزمایشات نشت برروی نمونه خام و جامدسازی شده انجام گرفت. آزمایشات مقاومت فشاری روی نمونه های حاوی مواد زائد فقط 0% کاهش نسبت به حالت نمونه بدون مواد زائد را نشان میدهد.

کلیدواژه‌ها:

نیروگاه حراتی، تثبیت و بی خطرسازی، بتن، مقاومت فشاری

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-ICCT01-ICCT01_057.html
کد COI مقاله: ICCT01_057

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
خیرخواه, حسین؛ محسن سعیدی و حمیدرضا امینی، ۱۳۸۸، تثبیت و بی خطرسازی مواد زائد خطرناک حاصل از نیروگاههای حرارتی و استفاده آن در بتن، نخستین کنفرانس بین المللی تکنولوژی بتن، تبریز، مرکز ملی مقاوم سازی، https://www.civilica.com/Paper-ICCT01-ICCT01_057.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (خیرخواه, حسین؛ محسن سعیدی و حمیدرضا امینی، ۱۳۸۸)
برای بار دوم به بعد: (خیرخواه؛ سعیدی و امینی، ۱۳۸۸)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :

  • - Conner, J.R.: Chemical Fixation and Solidification of Hazardous Wastes, ...
  • - Pojask, RB.: Toxic and Hazardous Waste Disposal, Am Arbor ...
  • - Cullinan, M.J., L.W. Jones, and P.G. Malone: Handbook for ...
  • - Malone, P.G., _ Jones (1979), "Survey of S olidification/% ...
  • Reimann, C., P. de Caritat (1998), Chemical Elements in the ...
  • - La Grega, M.D., P.L. Buckingham, J.C. Evans and Environmentl ...
  • - Barth, E.F., P. Percin, M.M. Arozarena, J.L. Zieleniewski, M. ...
  • کدام مقالات به این منبع استناد نموده اند


    بر اساس سیستم تحلیلی استنادات مقالات، تاکنون برای نگارش ۱ مقاله استفاده شده است.

    علم سنجی و رتبه بندی مقاله

    مشخصات مرکز تولید کننده این مقاله به صورت زیر است:
    نوع مرکز: دانشگاه دولتی
    تعداد مقالات: ۱۹۱۸۱
    در بخش علم سنجی پایگاه سیویلیکا می توانید رتبه بندی علمی مراکز دانشگاهی و پژوهشی کشور را بر اساس آمار مقالات نمایه شده مشاهده نمایید.

    مدیریت اطلاعات پژوهشی

    اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

    مقالات پیشنهادی مرتبط

    مقالات مرتبط جدید

    شبکه تبلیغات علمی کشور

    به اشتراک گذاری این صفحه

    اطلاعات بیشتر درباره COI

    COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
    کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.