CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)


اعتبار موردنیاز: ۱ | تعداد صفحات: ۷ | تعداد نمایش خلاصه: ۲۳۸۷ | نظرات: ۰
سال انتشار: ۱۳۸۶
کد COI مقاله: IHSID01_020
زبان مقاله: انگلیسی
حجم فایل: ۱۱۳.۱۸ کلیوبایت (فایل این مقاله در ۷ صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد)

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

اگر در مجموعه سیویلیکا عضو نیستید، به راحتی می توانید از طریق فرم روبرو اصل این مقاله را خریداری نمایید.
با عضویت در سیویلیکا می توانید اصل مقالات را با حداقل ۳۳ درصد تخفیف (دو سوم قیمت خرید تک مقاله) دریافت نمایید. برای عضویت در سیویلیکا به صفحه ثبت نام مراجعه نمایید. در صورتی که دارای نام کاربری در مجموعه سیویلیکا هستید، ابتدا از قسمت بالای صفحه با نام کاربری خود وارد شده و سپس به این صفحه مراجعه نمایید.
لطفا قبل از اقدام به خرید اینترنتی این مقاله، ابتدا تعداد صفحات مقاله را در بالای این صفحه کنترل نمایید. در پایگاه سیویلیکا عموما مقالات زیر ۵ صفحه فولتکست محسوب نمی شوند و برای خرید اینترنتی عرضه نمی شوند.
برای راهنمایی کاملتر راهنمای سایت را مطالعه کنید.

خرید و دانلود PDF مقاله

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای ۷ صفحه است در اختیار داشته باشید.

قیمت این مقاله : ۳۰,۰۰۰ ریال

آدرس ایمیل خود را در زیر وارد نموده و کلید خرید با پرداخت اینترنتی را بزنید. آدرس ایمیل:

رفتن به مرحله بعد:

در صورت بروز هر گونه مشکل در روند خرید اینترنتی، بخش پشتیبانی کاربران آماده پاسخگویی به مشکلات و سوالات شما می باشد.


Omid Esfandiari - M.S., PhD, Society of Iranologists

چکیده مقاله:

Modern civilization, as we knew it today, is not the product of the genius of one sole nation. In fact, to achieve what we have today, the legacies and contributions of many nations have played their part. We can, indeed, liken the present civilization to a pot into which almost every nation of the world, whether extinct or alive, has thrown its share.
Iran being situated in the middle of the old world before the discovery of the Americas and the growth of Europe was an active member of the world and had to take part in almost every historical and worldwide upheaval or disturbance. It had to shed its intolerance very early in its long history, which is full of glorious periods and disturbed episodes. In this position Iran contributed continuously to the enrichment of civilization, it not only placed its own inventive genius at the disposal of the pot, but gleaned what it could from the East and West, transformed and transmitted it. In the sphere of agriculture, Iran has helped the development of agriculture in two ways; first by controlling the forces of nature and domesticating animals and plants existing in the wild state in the plateau, and secondly by inventing ways and means of procuring water from the places where it could be found and diverting it to the places where it was needed for irrigation; by inventing various agricultural implements, Qanats, water-mills and windmills and storing the wheat, by creating gardens and using manure to restore to the land what had been lost through uninterrupted cultivation. Iranians have devised a number of ingenious methods for preserving and obtaining, where and when it is wanted, enough water to grow sufficient food. Irrigation was considered a good deed in the eyes of Ahura-Mazda in the Avesta, the sacred book of
the ancient Persians. The Achaemenids Kings granted exemption from land tax for five generations to any man who made a tract of desert land cultivable through the construction of an irrigation system. Technically, irrigation water may be obtained from dams (Band, Band-e Ab, and Sadd), underground channels (Qanats), and wells (Chah). Describing the water supply in this way is the traditional Islamic classification.
The Qanat system was invented by the people of the plateau of Iran. It is unique to Iran and a typical feature of Iranian scenery. It is used all over the plateau including Baluchistan and Afghanistan. In the Eastern parts of Iran where the Qanat is constructed, it is often called Kahriz which is a double word (Kah=straw and Riz=throw), because they used to through kah into the Qanats for purpose of seeing how rapid the movement of water in the wells is and for repair works, the straw used would fill some of the gaps in the side of the subterranean channel. From this derived the word Qah-riz . In Western parts of Iran, Kahriz is called Qanat. The Qanat system was introduced by the Iranians to Transoxania, Fergana, Soghianna and still farther East to Qara Khoja and Turfan as far as the Chinese oasis settlements of East Turkistan. They bore in all these areas the Persian name Kah-riz. Westwards the Qanat system was adopted by the Assyrians. We know that the Assyria King Sargon II (722-705 B.C.) claims that he learned the secret of tapping underground water during his campaign against the old country of Urartu around Lake Urumieh in Northwest Iran. Although the Persian Qanat system is of such venerable age, it is by far the most reliable source for obtaining water, Up to 20 years ago, the 75% of all water used in Iran came from Qanats. W. Benisson, an authority in this subject is convinced that Qanat system undoubtedly is the “most extraordinary method to develop ground water”. C.F. Tolman, in his book called “The Greatest Water Works of the Ancients”, calls Qanats “one of the greatest achievements for obtaining water in the ancient times.”


کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
کد COI مقاله: IHSID01_020

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
Esfandiari, Omid, ۱۳۸۶, QANAT; IRANIAN’S MOST REMARKABLE ANCIENT IRRIGATION SYSTEM, سمینار بین المللی تاریخ آبیاری و زهکشی, تهران,

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (Esfandiari, Omid, ۱۳۸۶)
برای بار دوم به بعد: (Esfandiari, ۱۳۸۶)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مدیریت اطلاعات پژوهشی

اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

مقالات پیشنهادی مرتبط

مقالات مرتبط جدید

شبکه تبلیغات علمی کشور

به اشتراک گذاری این صفحه

اطلاعات بیشتر درباره COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.