CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)
عنوان
مقاله

جداسازی باریم از آبهای آلوده توسط جاذب هیدرات تیتانیم اکساید

اعتبار موردنیاز: ۱ | تعداد صفحات: ۲ | تعداد نمایش خلاصه: ۱۱۴۲ | نظرات: ۰
سال انتشار: ۱۳۸۵
نوع ارائه: پوستر
کد COI مقاله: SESDC_151
زبان مقاله: فارسی
حجم فایل: ۳۷.۱۶ کلیوبایت
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

اصل مقاله فوق در بانک مقالات سیویلیکا موجود نیست. مقالات کنفرانس‌های کشور توسط دبیرخانه‌های مربوط منتشر می‌شوند و در صورتی که اصل مقاله توسط دبیرخانه منتشر نشده باشد، امکان ارائه آن توسط سیویلیکا وجود ندارد. در صورتی که نویسنده این مقاله هستید، می‌توایند اصل مقاله را جهت درج در بانک مقالات به سیویلیکا ارسال نمایید.

خرید و دانلود PDF مقاله

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

مشخصات نویسندگان مقاله جداسازی باریم از آبهای آلوده توسط جاذب هیدرات تیتانیم اکساید

علی اکبر نصرتی - کرج- پژوهشکده پزشکی هسته ای، کشاورزی و صنعتی انرژی اتمی
  محمد میرزایی (شناسه پژوهشگر - Researcher ID: ۵۹۰۴)

چکیده مقاله:

آبی که ما می نوشیم حاوی املاح و مواد گوناگونی می باشد که پاره ای از آنها مضر و پاره ای دیگر نه تنها مضر نیستند بلکه برای سوخت و ساز بدن بسیار مفید می باشند. مواد موجود در آب را می توان به شاخه های بیولوژیکی و شیمیایی تقسیم کرد. مواد یا ترکیبات بیولوژیکی عبارتند از: انواع میکروبها، ویروسها، انگلها، آمیب ها و.... مواد و ترکیبات شیمیایی عبارتند از: عناصر و مواد شیمیایی نظیر بی کربنات ها ، انواع کاتیونها، آنیونها، کربناتها، سولفات ها، فسفات ها و.. .
جداسازی و حذف باریم از آبها و پسابهای هسته ای و صنعتی به منظور جلوگیری از آلوده شدن آبهای زیرزمینی، امری اجتناب ناپذیر است. باریم یکی از عناصر شیمیایی است که چنانچه در محیط به صورت ترکیب رها شود و مقدار آن از حد مجاز بیشتر باشد، آثار مخرب بسیاری دارد به طوریکه اگر به صورت ترکیبات سمی در محیط پراکنده شود، آلودگی آن به صورت یک اپیدمی در خواهد آمد. از جمله منابعی که توسط این عنصر آلوده خواهد شد خاک و آبهای زیرزمینی است. اما از آنجا که باریم تمایل زیادی برای ترکیب با خاک را ندارد، لذا بیشتر وارد آبهای زیرزمینی می شود و باعث آلودگی آنها می گردد. در مورد آبهای زیرزمینی چنانچه مقدار آنها از حد مجاز بیشتر باشد( بخصوص در کشورهای در حال توسعه که تصفیه و پالایش آبهای زیرزمینی در آنها با مشکلات روبرو است). باعث خسارتهای جبران ناپذیری خواهد شد. از جمله عوارض ناشی از مقادیر بالای این عنصر می توان به ناراحتی های معده و ضعف های عضلانی، سوزش شکم و تورم مغزی ، نوسانات ضربان قلب اشاره کرد. طبق(Environmental Protection Agency) EPA ماکزیمم سطح آلودگی برای آبهای آشامیدنی برابر با ، ppm ۷ می باشد. باریم به صورت سولفات و نمکهای خود از اکثر معدنها استخراج می شود که می تواند در طی عملیات معدنکاری و تصفیه و تولید ترکیبات باریم، وارد خاک یا آب شود. همچنین این عنصر در طی تخلیه و دفع پسماندهای حفاری و ذوب کردن مس و همچنین در هنگام ساخت قطعات وسایل موتوری وارد محیط می شود. از جمله ترکیباتی که باریم به آن صورت وجود دارد می توان به سولفات باریم، پراکسید باریم، هیدروکسید باریم و کلرید باریم اشاره کرد. روشهای مختلفی جهت حذف یا کم کردن غلظت باریم در آبهای آلوده وجود دارد:
1- تبادل یونی
2- اسمز معکوس
3- الکترودیالیز
Lime softening -۴
هر یک از روشهای فوق دارای معایب و مزایایی هستند. در این بررسی روش تبادل یونی مورد استفاده قرار گرفته است. فرآیند تبادل یونی با قابلیت احیاء مجدد، به عنوان یک روش بهینه هم از نظر بازدهی و هم از نظر هزینه برای جداسازی ناخالصی های یونی موجود در آب آشامیدنی و منابع آبی مطرح می شود.

کلیدواژه‌ها:

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-SESDC-SESDC_151.html
کد COI مقاله: SESDC_151

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
نصرتی, علی اکبر و محمد میرزایی، ۱۳۸۵، جداسازی باریم از آبهای آلوده توسط جاذب هیدرات تیتانیم اکساید، همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار، کرج، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، https://www.civilica.com/Paper-SESDC-SESDC_151.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (نصرتی, علی اکبر و محمد میرزایی، ۱۳۸۵)
برای بار دوم به بعد: (نصرتی و میرزایی، ۱۳۸۵)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مدیریت اطلاعات پژوهشی

اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

مقالات پیشنهادی مرتبط

مقالات مرتبط جدید

شبکه تبلیغات علمی کشور

به اشتراک گذاری این صفحه

اطلاعات بیشتر درباره COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.