CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)
عنوان
مقاله

فلز زایی پرکامبرین در ایران مرکزی، فرآیندی از منالوژنی منسوب به جبه

اعتبار موردنیاز: ۱ | تعداد صفحات: ۳ | تعداد نمایش خلاصه: ۱۳۶۴ | نظرات: ۰
سال انتشار: ۱۳۷۷
نوع ارائه: شفاهی
کد COI مقاله: SGSI02_057
زبان مقاله: فارسی
حجم فایل: ۸۱.۱۸ کلیوبایت
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

اصل مقاله فوق در بانک مقالات سیویلیکا موجود نیست. مقالات کنفرانس‌های کشور توسط دبیرخانه‌های مربوط منتشر می‌شوند و در صورتی که اصل مقاله توسط دبیرخانه منتشر نشده باشد، امکان ارائه آن توسط سیویلیکا وجود ندارد. در صورتی که نویسنده این مقاله هستید، می‌توایند اصل مقاله را جهت درج در بانک مقالات به سیویلیکا ارسال نمایید.

خرید و دانلود PDF مقاله

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

مشخصات نویسندگان مقاله فلز زایی پرکامبرین در ایران مرکزی، فرآیندی از منالوژنی منسوب به جبه

  بهرام سامانی - سازمان انرژی اتمی ایران

چکیده مقاله:

جایگاه کلی کانسارهای کره زممین، خارجی ترین و نازکترین بخش آن یعنی پوسته زمین است. پیشرفت و توسعه تکنولوژی در مکاتب فکری و علمی گوناگون اطلاعاتی را فراهم ساخته است که بر مبنای آن شکل گیری و عوامل زایشی کانسارهای درونزاد پیچیده تر و فراوانتر از آن می نماید که در گذشته تصور می شد. بر پایه دانش کونوی بسیاری از سازندهای ماگمایی و کانسارهای شناخته شده زاییده تکامل و تکوین لایه های ژرف جبه (گوشته) به عنوان منشا بسیاری از ماگماهای کانه دار و مواد کانه در کره زمین است.
در بسیاری از ایالتهای متالوژنی رابطه مستقیمی بین شکل گیری پوسته و کانسارهای شناخته شده وجود ندارد بلکه منسوب به حجره ها و دملهایی است که در زیر پوسته یعنی جبه (Mantle) بوجود آمده است که از آن میان می توان کانسارهای Fe, Hg, Sb, Mo, W, Sn نوع رسوبی – گرمابی در ریفتهای اقیانوسی یا کانسارهای کربناتیتی – متاسماتیتی کافتهای میان قاره ای را نام برد.
بر مبنای بررسی های انجام شده روی زنولیتهای (Xenoliths) گوشته و انکلوزیونهای کانیها، چنین پنداشته می شود که سیالات نشات یافته از گوشته مرکب از گازها و مواد قلیایی است که (Mantle inchor) HACONS نامیده می شود. در این ترکیب –H هیدروژن ، هالوژنها، حرارت، -A قلیاییهای شامل سدیم، پتاسیم ، لیتیم ، روبیدیم و سدیم، -C کربن، -O اکسیژن؛ -N ازت، -S سیلیسیم، گوگرد ، سلنیم و تلوریم است. HACONS مواد سبک خیلی فعالی است که می تواند از شبکه بلورین سیلیکاتها جدا گردد. این مواد تمایل به سانتریفوژ داشته و از هسته (Core) به سوی بیرون نفوذ و حرکت می کنند که بر حسب جایگاه در گوشته پایینی – میانی از نوع H-HACONS در زیر لیتوسفر A-HACONS و در نهایت در گذر از مناطق ضعیف پوسته مثل گسله های ژرف، ریفتها و گسله های جدا کننده (Detachment Fault) به نوع O-HACONS تغییر می یابد. پندار دانشمند بر این است که ماگماهای نشات گرفته از جبه، مثل بازالتوئیدها، کیبریلیتها، اولترابازیکها (کماتیتها) ، نقلینیتها، کربناتیتها، لامپروفیرها و اسپیلیتها نتیجه کنش بین A-HACONS با لهرزولیتها در ژرفای مختلف و با درجات متفاوت از ذوب بخشی است. امروزه حرکات ژئوتکتونیکی، مثل تصادف صفحه ها (Plate CollisionCollision)، ریفتی شدن، پویایی در پلاتفرم ها، زلزله ها، ساختارهای جدا کننده ، ماگماتیسم ، شکل گیری حوضه ها ، رسوبگذاری گرمایی، دگرگونی ناحیه ای و زایش کانسارهای درونزاد عموما در کنترل خیزش آستنوسفر (Asthenosphere doming) ، دیاپیریسم، انبساط ، جریانهای همرفت (Convection) و صعود (Upwelling) به مقیاس وسیع HACONS تصور می شود یا به بیان کلی ناپایداری زمین ریشه در پویایی HANCONS دارد که خود فرایندی از اکسیداسیون ترکیبات هیدریدی (Silane حاصل از ترکیب H با SiC) نشات گرفته از هسته زمین می تواند باشد. آستنوسفر یا (Low Velocity Zone) LVZ در زیر پوسته مخزن بزرگی از انرژی گرمایی، انواع گازها مثل He, Hg, GeH4, CH3F, HCN, HCl, HF, CO, CO2, CH4, H2 و … و شورابه هایی (Saline Water) است که حاوی عناصر قلیایی، فلزات سنگین و کمیاب مثل Ba, REE, Th, U, Zn, Pb, Ni, Co, Cu, Mn, Fe, ??PT, Ag, Au وP و سایرین است که در صورت راه یافتن به پوسته زمین از گذرگاههایی مثل ریفت ها، گسله های ژرف و …می تواند واکنشهای متفاوت و کانساهار مختلف را بوجود آورد.

کلیدواژه‌ها:

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-SGSI02-SGSI02_057.html
کد COI مقاله: SGSI02_057

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
سامانی, بهرام، ۱۳۷۷، فلز زایی پرکامبرین در ایران مرکزی، فرآیندی از منالوژنی منسوب به جبه، دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران، مشهد، انجمن زمین شناسی ایران، https://www.civilica.com/Paper-SGSI02-SGSI02_057.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (سامانی, بهرام، ۱۳۷۷)
برای بار دوم به بعد: (سامانی، ۱۳۷۷)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

علم سنجی و رتبه بندی مقاله

مشخصات مرکز تولید کننده این مقاله به صورت زیر است:
نوع مرکز:
تعداد مقالات: ۲۰۱۳
در بخش علم سنجی پایگاه سیویلیکا می توانید رتبه بندی علمی مراکز دانشگاهی و پژوهشی کشور را بر اساس آمار مقالات نمایه شده مشاهده نمایید.

مدیریت اطلاعات پژوهشی

اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

مقالات پیشنهادی مرتبط

مقالات مرتبط جدید

شبکه تبلیغات علمی کشور

به اشتراک گذاری این صفحه

اطلاعات بیشتر درباره COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.