CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)
عنوان
مقاله

پترولوژی و ژئوشیمی توده های ماگمایی جنوب بردسکن

اعتبار موردنیاز: ۱ | تعداد صفحات: ۵ | تعداد نمایش خلاصه: ۱۰۲۴ | نظرات: ۰
سرفصل ارائه مقاله: سنگ شناسی آذرین و دگرگونی
سال انتشار: ۱۳۸۱
نوع ارائه: شفاهی
کد COI مقاله: SGSI06_073
زبان مقاله: فارسی
حجم فایل: ۱۲۲.۹۵ کلیوبایت (فایل این مقاله در ۵ صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد)

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

اگر در مجموعه سیویلیکا عضو نیستید، به راحتی می توانید از طریق فرم روبرو اصل این مقاله را خریداری نمایید.
با عضویت در سیویلیکا می توانید اصل مقالات را با حداقل ۳۳ درصد تخفیف (دو سوم قیمت خرید تک مقاله) دریافت نمایید. برای عضویت در سیویلیکا به صفحه ثبت نام مراجعه نمایید. در صورتی که دارای نام کاربری در مجموعه سیویلیکا هستید، ابتدا از قسمت بالای صفحه با نام کاربری خود وارد شده و سپس به این صفحه مراجعه نمایید.
لطفا قبل از اقدام به خرید اینترنتی این مقاله، ابتدا تعداد صفحات مقاله را در بالای این صفحه کنترل نمایید. در پایگاه سیویلیکا عموما مقالات زیر ۵ صفحه فولتکست محسوب نمی شوند و برای خرید اینترنتی عرضه نمی شوند.
برای راهنمایی کاملتر راهنمای سایت را مطالعه کنید.

خرید و دانلود PDF مقاله

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای ۵ صفحه است در اختیار داشته باشید.

قیمت این مقاله : ۳۰,۰۰۰ ریال

آدرس ایمیل خود را در زیر وارد نموده و کلید خرید با پرداخت اینترنتی را بزنید. آدرس ایمیل:

رفتن به مرحله بعد:

در صورت بروز هر گونه مشکل در روند خرید اینترنتی، بخش پشتیبانی کاربران آماده پاسخگویی به مشکلات و سوالات شما می باشد.

مشخصات نویسندگان مقاله پترولوژی و ژئوشیمی توده های ماگمایی جنوب بردسکن

  صدرالدین امینی - گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس
  محمد صفری - سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی منطقه شمال شرق و دانشجوی کارشناسی

چکیده مقاله:

منطقه مورد مطالعه در فاصله 35 تا 120 کیلومتری جنوب و جنوب غربی بردسکن و بردسکن نیز در 45 کیلومتری غرب کاشمر، (استان خراسان) قرار دارد. از نظر تقسیمات زمین شناسی ایران، جزئی از ایران مرکزی و بلوک طبس به حساب می آید. این توده ها که به صورت استوک های گرانیتی در منطقه ده زمان، رباط و چاه پالیز رخنمون یافته اند و توسط سنگهای دگرگونی گنیستی، میکاشیست، فیلیت و کربنات های دگرگون شده محاط می شوند. از نظر سنی این ماگماتیسم به پرکامبرین و یا سیلورین – دونین نسبت داده می شود. این در حالی است که تعیین سن ایزوتوپی در این رابطه انجام نشده است. همچنین در برخی از این توده ها آنکلاوهای عدسی شکل آمفیبولیتی دیده می شود که ابعاد آن در مقیاس صحرایی و تا چند ده متر و گاه چند صد متر قابل مشاهده است. از نظر تکتونیکی این توده ها در زونهای برشی حاصل از عملکرد گسلهای مهم چون «گسل نای بند» حادث شده اند. در مطالعاتی که بر روی تعداد بیش از 135 نمونه مقطع میکروسکوپی صورت پذیرفت، این سنگها عمدتا در رده سنگهای مونزوگرانیتی، گرانودیوریت و کوارتز مونزونیت و گرانیت قرار گرفتند. این در حالی است که نمونه های آمفی بولیتی نیز در رده سنگهای دیوریتی، مونزونیت و گابرو و هورنبلند گابرو واقع می شوند. بافتهای غالب نیز در این مطالعات شامل، گرانولار، میکروگرانولار پروفیری، پرفیرو گرانولار، بافت میرمکیت، بافت گرافیک، بافت پوئی کیلیتیک و پرتیت و آنتی پرتیت می باشند. همچنین بر اساس مطالعاتی که بر روی 21 نمونه آنالیز شیمیایی صورت پذیرفت این سنگها در رده سنگهای کالکوآلکالن قرار گرتند. از نظر ژئوشیمی نمودارهای تغییرات نیر فاقد یک روند خطی مشخص بوده و از نظر درجه اشباع از آلومین در ردیف سنگهای متاآلومین قرار می گیرند. هعمچنین این سنگها از نظر نوع جزء سنگهای گرانیتی تیپ I و به لحاظ جایگاه تکنوتیکی از نوع گرانیتوئیدهای قوس آتشفشانی هستند.

کلیدواژه‌ها:

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-SGSI06-SGSI06_073.html
کد COI مقاله: SGSI06_073

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
امینی, صدرالدین و محمد صفری، ۱۳۸۱، پترولوژی و ژئوشیمی توده های ماگمایی جنوب بردسکن، ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران، کرمان، انجمن زمین شناسی ایران، دانشگاه باهنر کرمان، https://www.civilica.com/Paper-SGSI06-SGSI06_073.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (امینی, صدرالدین و محمد صفری، ۱۳۸۱)
برای بار دوم به بعد: (امینی و صفری، ۱۳۸۱)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :

  • _ Debon _ F& Le Fort , P. (1983)A chemical ...
  • _ Eftakhar nejad , J, Ruttner , A. (1977) Geological ...
  • _ lrvin _ T.N., Baragar , R.A. (1971) A guide ...
  • _ Kanen, R.A. (2001) Distinguishing Between S- and I- type ...
  • _ Middlemost E.A.K (1985) Magmas and magmatic rock Longman, London. ...
  • _ Middlemost E.A.K (1994) , naming materials in the magmas ...
  • _ Sahandi, M.& Baumgmtr. & schmidt, K. (1983) contributions to ...
  • _ Strecheisen, A.L. and Le Maitre, R.W. (1979) A chemical ...
  • علم سنجی و رتبه بندی مقاله

    مشخصات مرکز تولید کننده این مقاله به صورت زیر است:
    نوع مرکز:
    تعداد مقالات: ۳۲۳۹۶
    در بخش علم سنجی پایگاه سیویلیکا می توانید رتبه بندی علمی مراکز دانشگاهی و پژوهشی کشور را بر اساس آمار مقالات نمایه شده مشاهده نمایید.

    مدیریت اطلاعات پژوهشی

    اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

    مقالات پیشنهادی مرتبط

    مقالات مرتبط جدید

    شبکه تبلیغات علمی کشور

    به اشتراک گذاری این صفحه

    اطلاعات بیشتر درباره COI

    COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
    کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.