CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)
عنوان
مقاله

میکروفاسیس، ژئوشیمی و روند دیاژنز در نهشته های سازند آسماری (تنگ گل ترش)

اعتبار موردنیاز: ۰ | تعداد صفحات: ۱ | تعداد نمایش خلاصه: ۱۱۹۱ | نظرات: ۰
سرفصل ارائه مقاله: سنگ شناسی رسوبی - زمین شناسی نفت
سال انتشار: ۱۳۸۳
نوع ارائه: پوستر
کد COI مقاله: SGSI08_113
زبان مقاله: فارسی
فایل PDF حاوی متن کامل این مقاله در حال حاضر در سایت موجود نمی‌باشد.

راهنمای دانلود فایل کامل این مقاله

متن کامل این مقاله منتشر نشده و درپایگاه سیویلیکا موجود نمی باشد.

منبع مقالات سیویلیکا دبیرخانه کنفرانسها است. برخی از دبیرخانه ها اقدام به انتشار اصل مقاله نمی نمایند. به منظور تکمیل بانک مقالات موجود، چکیده این مقالات در سایت درج می شوند ولی به دلیل عدم انتشار اصل مقاله، امکان ارائه آن وجود ندارد.

خرید و دانلود PDF مقاله

اصل مقاله (فول تکست) فوق منتشر نشده و یا در سایت موجود نیست و امکان خرید آن فراهم نمی باشد

مشخصات نویسندگان مقاله میکروفاسیس، ژئوشیمی و روند دیاژنز در نهشته های سازند آسماری (تنگ گل ترش)

  فرناز السادات شوشتریان - دانشگاه شهید بهشتی - دانشکده علوم زمین - گروه زمین شناسی
  محمدحسین آدابی (شناسه پژوهشگر - Researcher ID: ۴۲۹۳)
دانشگاه شهید بهشتی - دانشکده علوم زمین - گروه زمین شناسی

چکیده مقاله:

سازند آسماری با سن الیگو- میوسن محدوده وسیعی از جنوب غرب ایران تا شمال عراق را دبر گرفته و بیشترین گسترش آن در فرو افتادگی دزفول می باشد. این سازند بعنوان سنگ مخزن نفت مطرح بوده و بعلت داشتن پتانسیل هیدروکربوری از اهمیت زیادی برخوردار است. مقطع مورد مطالعه در 35 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان مسجد سلیمان د راستان خوزستان و مجاورت روستای گلگیر واقع است. نهشته های کربناته سازند آسماری در تنگ گل ترش (برش نمونه) از 320 متر آهک نازک لایه با میان لایه های مارنی، آهکهای ضخیم لایه خاکستری و توده ای تشکیل شده است. مرز زیرین آن سازند مارنی پابده و مرز بالایی آن را سازند تبخیری گچساران تشکیل می دهد. سازندهای پایده و گچساران بطور همشیب با اهکهای آسماری قرار دارند. زمان تشکیل سازند آسماری با توچجه به شواهد فسیلی، به خصوص فرآمینیفرهای بنتیک، الیگومیوسن تعیین شده است. با طمالعه مقاطع نازک آهکهای آسماری در منطقه گل ترش، تعداد 11 میکروفاسیس شناسایی شده است که بطور کلی در چهار محیط دریایی باز (open marine) سد (Bar) ، لاگون (Lagoon)، و پهنه کشندی (Tidal flat) نهشته شده اند. شواهد صحرایی و پتروگرافی ، بیانگر تشکیل رخساره های این سازند در یک محیط رمپ کربناته می باشد. مطالعات عناصر اصلی، فرعی و ایزوتوپهای پایدار اکسیژن و کربن، خاکی از وجود مینرالوژی اولیه آرا گونیتی در این سازند است. همچنین این مطالعات نشان می دهد که سنگهای آهکی این سازند تحت تاثیر فرایندهای دیاژن متئوریکی و در یک سیستم دیاژنزی تقریبا بسته (closed semi-system) قرار گرفته اند. بر اساس مقادیر ایزوتوپ اکسیژن 18، محدوده دمای آب دریای الیگومیوسن بطور میانگین 24/5 درجه سانتی گراد محاسبه شده است.

کلیدواژه‌ها:

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:
https://www.civilica.com/Paper-SGSI08-SGSI08_113.html
کد COI مقاله: SGSI08_113

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
شوشتریان, فرناز السادات و محمدحسین آدابی، ۱۳۸۳، میکروفاسیس، ژئوشیمی و روند دیاژنز در نهشته های سازند آسماری (تنگ گل ترش)، هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران، شاهرود، انجمن زمین شناسی ایران، دانشگاه صنعتی شاهرود، https://www.civilica.com/Paper-SGSI08-SGSI08_113.html

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (شوشتریان, فرناز السادات و محمدحسین آدابی، ۱۳۸۳)
برای بار دوم به بعد: (شوشتریان و آدابی، ۱۳۸۳)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

علم سنجی و رتبه بندی مقاله

مشخصات مرکز تولید کننده این مقاله به صورت زیر است:
نوع مرکز:
تعداد مقالات: ۱۶۶۳۷
در بخش علم سنجی پایگاه سیویلیکا می توانید رتبه بندی علمی مراکز دانشگاهی و پژوهشی کشور را بر اساس آمار مقالات نمایه شده مشاهده نمایید.

مدیریت اطلاعات پژوهشی

اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

مقالات مرتبط جدید

شبکه تبلیغات علمی کشور

به اشتراک گذاری این صفحه

اطلاعات بیشتر درباره COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.