CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله رابطه معماری پایدار با معماری بومی و سنتی ایران

عنوان مقاله: رابطه معماری پایدار با معماری بومی و سنتی ایران
شناسه (COI) مقاله: GPACONF04_175
منتشر شده در چهارمین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم جغرافیا و برنامه ریزی، معماری و شهرسازی در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

محسن ملوندی - کارشناس ارشد محیط زیست

خلاصه مقاله:
ساکنان و پدیدآورندگان آثار مدنی و معماری در ایران ، یکی از بارزترین وجوه شناسایی قوانین حاکم بر عالم وجود را در جهت ایجاد محیط مناسب زندگی انسان ،تجلی کالبدی بخشیده اند . این آثار در گذشته اصول و روش هایی را به کار گرفته اند که نه تنها تخریب و ضایعه ای را بر محیط تحمیل نمی کرده اند ،بلکه همواره به عنوان عالم کمال بخشیدن به ماده و نه تنها پاسخگو به نیاز های انسان که در جهت رشد و تعالی او ایفای نقش نموده اند . در این نوشتار طبیعت و معنای گسترده آن مورد بررسی قرار گرفته است که می تواند تعیین کننده رابطه ی سه گانه ی انسان ،طبیعت و معماری باشد .در نظر گرفتن نقش انسان و همچنین معماری به عنوان یک فرآیند که منجر به پایداری می گردد .از نکات مهم دیگر در اصلاح رابطه انسان ،طبیعت و معماری میباشد .در تقابل با آثار معماری سنتی ایرانی ،معماری معاصر ایران با تمرکز بر جنبه ی مادی و اقتصادی درآمدزایی و غفلت جامعیت حیات انسان در تقابل با اصولی قرار گرفته است که می توان از آنها به عنوان مبانی توسعه پایدار یاد کرد .در تبیین این موضوعات ،مقله حاضر پس از ذکر مقدمه ای ، عناوین زیر مورد بحث قرار خواهد داد: معماری بومی ،مبانی معماری سنتی ایرانی ،مبانی معماری پایدار ،معماری پایدار ویژگی های زمینه ای بومی و رویکرد معماری پایدار در اصول معماری ایرانی ،نتیجه گیری

کلمات کلیدی:
معماری بومی ، معماری پایدار ، فرآیند معماری ، طبیعت

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-GPACONF04-GPACONF04_175.html