CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله آموزه های دینی و اخلاقی انسان در شاهنامه فردوسی

عنوان مقاله: آموزه های دینی و اخلاقی انسان در شاهنامه فردوسی
شناسه (COI) مقاله: ICCRT01_0259
منتشر شده در کنگره بین المللی فرهنگ و اندیشه دینی در سال ۱۳۹۳
مشخصات نویسندگان مقاله:

نسرین مظفری - استادیار دانشگاه علوم پزشکی بوشهر

خلاصه مقاله:
فردوسی با شفاف ترین و قابل فهم ترین زبان ها برای مردم خویش سخن می گوید. او فردی مسلمان است که در سایه یکتاب آسمانی اندیشه های ناب انسانی را بیان می دارد. در پیامش قصه ی کام ها و نامرادی هاست و شاعر هدفی کاملامتعالی دارد که خیر و صلاح جامعه خود را در درازای پر پیچ و خم تاریخ بر هر مصلحت فردی و پدیده ی غیر جمعی ترجیحمی دهد.آرمان فردوسی آرمان و عواطف حقیر یک شخص یا آرمان یک قوم و قبیله نیست.آرمان او آرمان یک ملت بزرگ وآرمان انسانیت است.انسان در شاهنامه فردوسی مقامی بس والا دارد و آدمی تنها موجودی است که از میان آفریده هایخداوند عالم دارای روح آسمانی و نیروی اراده و خرد بوده است و رتبه اش از طبیعت و سپهر بلند برتر و بالاتر است و از او به عنوان «نخستین فطرت« و «پسین شمار» یاد می کند.

کلمات کلیدی:
انسان،دین،اخلاق،شاهنامه،فردوسی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-ICCRT01-ICCRT01_0259.html