CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله کمآبیاری با آب شور به منظور ارتقاء بهرهوری مصرف آب در منطقه بیرجند

عنوان مقاله: کمآبیاری با آب شور به منظور ارتقاء بهرهوری مصرف آب در منطقه بیرجند
شناسه (COI) مقاله: IDNC02_012
منتشر شده در دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی در سال ۱۳۸۷
مشخصات نویسندگان مقاله:

علی شهیدی - استادیار دانشگاه بیرجند
حیدرعلی کشکولی - استاد دانشگاه شهید چمران اهواز
غلامرضا زمانی - استادیار دانشگاه بیرجند

خلاصه مقاله:
تجارب نشان م ی دهد که کمبود آب در طبیعت، خصوصاً در مناطق خشک و نیمه خشک، همواره با کاهش کیفیت آب همراه است . لذا این تح قیق به منظور تعیین کارایی مصرف آب در شرایط توأم شوری و کم آبیاری برای دو رقم گندم و بکارگیری آن در برنامه ریزی مدیریت آبیاری در منطقه خشک بیرجند، در سال زراعی 85 - 1384 اجرا گردید . قالب طرحآزمایشی کرتهای خردشده به صورت فاکتوریل با سه سطح شوری آب آبیاری ( S3, S2 , S1 بترتیب معادل 1/4 ، 4/5 و 9/6 m/ds ) به عنوان کرت های اصلی و دو رقم گندم (قدس و روشن) و چهار سطح آبیاری ( I4,I3,I2,I1 بترتیب معادل 50 ، 75 ، 100 و 125 درصد نیاز گیاه ) به عنوان کرت های فرعی بود که در سه تکرار اجرا شد . نتایج نشان داد که افزایش شوری برای هر دو رقم گندم باعث کاهش نسبی کارایی مصرف آب شده است . در کلیه سطوح تیمارهای مختلف، کارایی مصرف آب برای گندم رقم روشن، بیشتر از گندم قدس می باشد. اثر تنش آبی بر روند تغییرات کارایی مصرف آب در کلیه تیمارها بدین صورت است که برای تیمارهای با حداکثر تنش آبی ( I1 یعنی تأمین 50 درصد نیاز آبی ) مقدار کارایی مصرف آب حداقل بودهاما در تیمار I2 ( تأمین 75 درصد نیاز آبی گیاه ) مقدار آن در کلیه تیمارها به حداکثر خود رسیده است . علت افت زیاد ( 37/8 درصدی) در کارایی مصرف آب تیمار I1 نسبت به I2 به این دلیل است که تنش آبی در تیمار I1 بقدری زیاد است که گیاه نمی تواند روند رشد طبیعی خود را طی کند بنابراین کاهش محصول زیادی داشته و چون میزان محصول در صورت کسر (فرمول WUE ) قرار م ی گیرد لذا سبب افت شدید کارایی مصرف آب در تیمار I1 نسبت به تیمار I2 گردیده است. تیمار S1I2 دارای بیشترین WUE برای دو رقم گندم قدس و روشن بترتیب برابر با 6/01 و 6/46 کیلوگرم در هکتار در میل ی متر م یباشد وچون تیمار I2 یک تیمار کم آبی محسوب می شود بنابراین می توان نتیجه گرفت که کارایی مصرف آب در تیمارهای کم آبیاری (با سطح 75 درصد نیاز آبی گیاه ) بالاتر از تیمار هایی است که مقدار آب کاربردی آنها بیشتر است . نتایج همچنین نشان داد که هر چه مقدار آب کاربردی (باران+آبیاری) کمتر باشد، پتانسیل برای تخلیه رطوبت توسط گیاه بیشتر م ی شود و این موضوع نیز خود یکی از دلایل بالا بودن کارایی مصرف آب درکم آبیار یها است.

کلمات کلیدی:
کارایی مصرف آب، کمآبیاری، شوری، گندم، بیرجند

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-IDNC02-IDNC02_012.html