CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله بررسی کاربرد تلماسه های گیاهی در اندازه گیری حداقل فرسایش بادی مطالعه موردی اسکنبیل و ارمک

عنوان مقاله: بررسی کاربرد تلماسه های گیاهی در اندازه گیری حداقل فرسایش بادی مطالعه موردی اسکنبیل و ارمک
شناسه (COI) مقاله: ISADMC02_152
منتشر شده در دومین همایش ملی فرسایش بادی در سال ۱۳۸۹
مشخصات نویسندگان مقاله:

اصغر مصلح ارانی - استادیار دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی
حمیدرضا عظیم زاده - استادیار دانشکده منابع طبیعی
محمدرضا اختصاصی - دانشیار دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی

خلاصه مقاله:
گیاهان به عنوان موانع طبیعی از عوامل اصلی در تشکیل نبکا محسوب می شوند اندامهای هوایی این گیاهان محیط مناسبی را برای رسوبگذاری ماسه بادیها و تشکیل نبکا فراهم می کنند همزمان با رشد گیاه رسوبگذاری ماسه بادیها بیشتر و نبکا بزرگتر می گردد . به همین دلیل سن بنکا هایی که بدین شکل تشکیل می شوند نزدیک به سن گیاه بوده و از طریق سن گیاه نه تنها می توان به سن نبکا پی برد بلکه از طریق خصوصیات ریخت شناسی نبکا می توان مقدار فرسایش بادی را نیز تخمین زد این تحقیق به بررسی استفاده از دو گیاه ارمک و اسکنبیل جهت اندازه گیری فرسایش بادی و تعیین سن نبکا می پردازد. بزرگترین نبکا از هر گیاه انتخاب و حجم نبکا اندازه گیری گردید. با بررسی خاک درکف نبکا سطح اولیه و ثانویه بعد از فرسایش زمین تشخیص و اختلاف بین این دو اندازه گیری گردید. این اختلاف نشان دهنده مقدار فرسایش در زمان معین سن گیاه می باشد مقدار فرسایش بادی در منطقه مورد مطالعه از طریق اختلاف فرسایش بین سطح اولیه و ثانویه نبکا و انطباق ان با سن نبکا اندازه گیری شد. سن نبکا از طریق قطع گیاه در قسمت یقه و شمارش حلقه های سالانه محاسبه گردید. دراین تحقیق فرض شد که رشد دو گیاه همزمان با تشکیل نبکاست بنابراین فرض د که سن گیاه با سن نبکا مشابه است. حجم کل نبکای افدرا برابر با 2/1 متر مکعب و برای نبکای اسکنبیل برابر 1متر مکعب اندازه گیری گردید. گیاه اسکنبیل سنی برابر با 20 سال و ارمک سنی برابر 14 سال دارد.

کلمات کلیدی:
اسکنبیل، ارمک، تلماسه ای گیاهی، فرسایش بادی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-ISADMC02-ISADMC02_152.html