CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله ارتباط امید به زندگی با طرحواره های ناسازگار اولیه در مادران کودکان آسیب دیده ذهنی شهر کرمانشاه در سال 1393

عنوان مقاله: ارتباط امید به زندگی با طرحواره های ناسازگار اولیه در مادران کودکان آسیب دیده ذهنی شهر کرمانشاه در سال 1393
شناسه (COI) مقاله: JR_PSJ-13-2_004
منتشر شده در مجله علمی پژوهان در سال ۱۳۹۳
مشخصات نویسندگان مقاله:

عبدالرضا یاوری - کارشناسی ارشد گفتار درمانی ،گروه گفتار درمانی، دانشکده توانبخشی ،دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران
فرانک سروری - کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی،دانشگاه آزاد تنکابن، ایران
محمد رضایی - کارشناسی ارشد گفتار درمانی، گروه گفتار درمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان ،ایران
فرزاد ویسی - دانشجوی دکتری گفتار درمانی، گروه گفتار درمانی، دانشکده توانبخشی ،دانشگاه علوم پزشکی ایران ،تهران

خلاصه مقاله:
مقدمه: امید به عنوان یکی از منابع مقابله با مشکلات در انسان عمل می کند. طرحواره های اولیه باورهایی هستند که افراد دربارهٔ خود، دیگران و محیط دارند و به طور معمول از ارضا نشدن نیازهای اولیه به خصوصی نیازهای عاطفی در دوران کودکی سرچشمه می گیرند. در این پژوهش میزان امید به زندگی مادرانی که دارای فرزند آسیب دیده ذهنی با طرحواره های ناسازگار اولیه مقایسه گردید و ارتباط امید به زندگی با هر کدام از طرحواره ها مشخصی مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: مطالعه حاضر توصیفی - تحلیلی و از نوع مقطعی بود. نمونه پژوهش شامل 50 نفر از مادران کودکان آسیب دیده ذهنی مراجعه کننده به مراکز توانبخشی بهزیستی شهر کرمانشاه در سال 1393 بودند که به صورت نمونه گیری در دسترسی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده جهت جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه امید به زندگی و پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه بود. اطلاعات بدست آمده با روش تحلیل رگرسیون و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد، که تنها بین طرحواره های طرد و رها شدگی (0/002 -P)، محدودیت های مختل (0/007 -P) و دیگر جهت مندی (0/003 -P) با امید به زندگی مادران کودکان آسیب دیده ذهنی از لحاظ آماری ارتباط معنا دار وجود دارد. بین سایر طرحواره ها و امید به زندگی ارتباط معنا داری وجود نداشت. نتیجه گیری: طرحواره دیگر جهت مندی و محدودیت های مختل و طرد و رها شدگی در مادران دارای فرزند آسیب دیده ذهنی با امید به زندگی در آنها ارتباط معنادار دارد. در واقع هر اندازه این طرحواره ها در مادر بارزتر باشد، امید به زندگی بیشتری در آنان پیش بینی می گردد. بنابراین از این طرحواره ها می توان در افزایش امید به زندگی مادران کودکان آسیب دیده ذهنی استفاده کرد.

کلمات کلیدی:
امید به زندگی، آسیب دیده ذهنی، طرحواره های ناسازگار اولیه

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-JR_PSJ-JR_PSJ-13-2_004.html