CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله مقایسه میزان فلز جیوه در بافت های مختلف دو ماهی پلاژیک و بنتیک در خور غزاله

عنوان مقاله: مقایسه میزان فلز جیوه در بافت های مختلف دو ماهی پلاژیک و بنتیک در خور غزاله
شناسه (COI) مقاله: KMSU01_125
منتشر شده در اولین همایش ملی توسعه پایدار دریا محور در سال ۱۳۹۳
مشخصات نویسندگان مقاله:

حلیمه رجبی - کارشناسی ارشد بیولوژی دریا،دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم دریایی و منابع طبیعی نور
جعفر سیف آبادی - دانسیار و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس دانشکده علوم دریایی و منابع طبیعی نور
محمد حسین سیفی نجف آبادی - مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی

خلاصه مقاله:
سطح اکولوژیک اثر مهمی در تجمع فلز جیوه در آبزیان دارد. به همین منظور غلظت فلز سنگین جیوه (Hg) در عضله،آبشش و کبد و گناد های دو گونه ماهی ،ماهی بنتیک زمین کن(Platycephalus indicus) ماهی پلاژیک صبور(Tenualosa ilisha) در خور غزاله که یکی از شاخه های خور موسی در مجاورت خور ماهشهر در خلیج فارس است. توسط دستگاه Advanced MercuryAnalyzer, 254 LECO اندازه گیری شد. غلظت فلز در دو گونه ماهی و بافت های مختلف دارای اختلاف معنی داری بود. میانگین غلظت فلز جیوه در عضله زمین کن(Platycephalus indicus) و صبور (Tenualosa ilisha) به ترتیب: 4175، 879 و در بافت آبشش: 2458،965 و در بافت کبد:5468،1450 و در بافت گناد 3080 و 1476 PPb بود. با توجه به نتایج فوق ، غلظت جیوه در همه بافت های ماهی بنتیک نسبت به ماهی پلاژیک به طور معنی داری بیشتر بوده، که بیانگر تجمع آن در ارتباط با سطح اکولوژیک و همچنین زنجیره غذایی به دلیل گوشتخوار بودن این ماهی بوده است وازمیان بافت های مختلف بافت کبد بیشترین مقدار جیوه را در هر دو گونه نشان داد. مقایسه مقادیر بدست آمده با استانداردهای جهانی حاکی از الودگی شدید منطقه و نامناسب بودن ماهی ها جهت تغذیه را دارد.

کلمات کلیدی:
جیوه ، سطح اکولوژیک، عادات غذایی، عضله ماهی، خور غزاله

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-KMSU01-KMSU01_125.html