CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله مقایسه عنصر گفت و گو در خسرو و شیرین، گل و نوروزو جمشید و خورشید

عنوان مقاله: مقایسه عنصر گفت و گو در خسرو و شیرین، گل و نوروزو جمشید و خورشید
شناسه (COI) مقاله: LPMCONF01_0182
منتشر شده در کنگره بین المللی زبان و ادبیات در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

موسی پیری - عضو علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور

خلاصه مقاله:
گفت و گو به معنای مکالمه و صحبت کردن با هم و مبادله افکار و عقاید است و در شعر، داستان، نمایش نامه و ... به کار برده می شود و در قصه های کوتاه و بلند فارسی جزو روایات قصه است؛ که به عنوان یک عنصرداستانی با ذهنیت اشخاص داستان هماهنگی دارد، عمل داستانی را در جهت معینی به پیش می برد، به خواننده احساس واقعی و طبیعی بودن را منتقل می کند و افکار، اندیشه ها و روحیات افراد را نشان می دهد. نویسندگاناز این عنصر به دو شیوه؛ ارایه فکر و اندیشه به طور مستقیم و غیرمستقیم یا نمایش استفاده می کنند که در داستان های امروزی بیشتر ترکیبی از این دو نوع متداول است.نویسنده در این مقاله با استفاده از روش تحلیلی- استشهادیبه بررسی کاربرد این عنصر در داستان خسرو و شیرین و دو نظیره مهم آن؛ گل و نوروز و جمشید و خورشید پرداخته است؛ بررسی نشان می دهد که هر سه شاعر از این عنصر برای پیشبرد عمل داستانی و بیان خصوصیات اشخاص به صورت ترکیبی از دو روش مستقیم و غیرمستقیم استفاده کرده اند، ضمن اینکه سلمان ساوجی با آوردن غزل در قالب گفت و گو در میان مثنوی ساخت جدیدی به کاربرد این عنصر بخشیده است.

کلمات کلیدی:
خسرو و شیرین، گل و نوروز، جمشید و خورشید، عناصر داستان، گفت و گو

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-LPMCONF01-LPMCONF01_0182.html