CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله نقش نماد در شعر نیما یوشیج

عنوان مقاله: نقش نماد در شعر نیما یوشیج
شناسه (COI) مقاله: LPMCONF01_0282
منتشر شده در کنگره بین المللی زبان و ادبیات در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

محمدرضا بختیاری - استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور مرکز نقده
فرحناز مردی - دانشجوی کارشناسی ارشد زبان وادبیات فارسی دانشگاه پیام نور مرکز نقده

خلاصه مقاله:
نماد گرایی و سرایش شعر نمادین از گذشته تا حال در شعر و بیان شاعران و نویسندگان رواج داشته است؛ آن هم به سبب عوامل سیاسی،اجتماعی، زبانی و درهم شکستن هنجارهای زبان. اما نمادگرایی در شعر معاصر ایران از حدود سال 1316با شعر ققنوس نیما یوشیج آغاز شد و با آثاری دیگر؛ چون مرغ آمین ، کارشب پا ، پادشاه فتح بر دامنه ی شعری سمبولیک افزود.از بعد از شهریور 1320 شعر نمادین یا سمبولیک نیما طرفدارانی جدی یافت و کسانی؛ چون اخوان ثالث و احمد شاملو، شیوه ی نیما را پی گرفتند. این تحقیق با هدف بررسی نقش نماد در شعر نیمایوشیج به انجام رسیده است. پس از بررسی اشعار نیما یوشیج به این نتیجه رسیدیم که درشعر معاصراز جمله، اشعارنیما، به عنوان پدر شعر نوی فارسی نمادین و استعاری بودن واژگان، بسامد بالایی دارد و بسیاری از واژگان و اشعار به صورت نمادهای اجتماعی و سیاسی (فردی و عمومی) به کار رفته است؛ به دیگر سخن، نماد گرایی بخش سبک آفرین شعر نیمایی به حساب می آید.

کلمات کلیدی:
شعر معاصر، نمادگرایی، نیما یوشیج، اشعار نمادین، نماد در شعر نیما

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-LPMCONF01-LPMCONF01_0282.html