CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله ترک دنیا و ریاضت در مثنوی معنوی و کشفالمحجوب هجویری

عنوان مقاله: ترک دنیا و ریاضت در مثنوی معنوی و کشفالمحجوب هجویری
شناسه (COI) مقاله: LPMCONF01_0299
منتشر شده در کنگره بین المللی زبان و ادبیات در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

پروین گلی زاده - دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز گروه زبان و ادبیات فارسی
مجتبی قیصری - دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز

خلاصه مقاله:
هر چند نزد عامه دنیا همواره تعبیر به عناصر مادی، لوازم زندگی و از این دست میشود؛ اما دنیا در عرفان و حکمت و تصوف معنایی غیر از این دارد. دنیا به عنوان تجلیگاه حق است که سکوی صعود به کمال انسان است، و نیز در مورد معرفت خداوند به سیر و تفکر در آفرینش حق دعوت شده است: تفکروا فی آلاء االله و لا تفکروا فی ذات االله ؛ بنابراین در این مختصر سعی بر آن است که به تعریف دنیا و ریاضت از دیدگاه مولانا و هجویری در کشف-المحجوب نسبت به آن و نظر دنیاپرستان و اهل حق به دنیا پرداخته شود. دنیا از نظر مولوی تعلق قلب است به هر چیزی که انسان را از خدا غافل سازد. مولانا معتقد است: اصل باغ و گلزار جهان در جان و روح است که انعکاس آن بر آب و گل دنیا افتاده است. او دنیا را زن جادوگر می داند که با سحر و افسون همه را فریب می دهد. در نظر او تمام موجودات و ممکنات دنیا در حال تغییر و تحولند. هجویری نیز تقریبا نظری مشابه به نظر مولوی دارد. وی میگوید: از آنجا که انسان ترکیبی از عقل و شهوت است، برای اینکه بتواند بدون مزاحم و مانع، به سوی خدا سیر کند، باید کاری کند که نفس اماره را مطیع و تسلیم نفس مطمینه سازد. در نتیجه، نفس شیطانی را تحت امر و اختیار نفس رحمانی قرار دهد.

کلمات کلیدی:
ریاضت، ترک دنیا، مثنوی معنوی، کشف المحجوب

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-LPMCONF01-LPMCONF01_0299.html