CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله تجلی آیات قرآن و حدیث در دیوان اشعار خواجوی کرمانی

عنوان مقاله: تجلی آیات قرآن و حدیث در دیوان اشعار خواجوی کرمانی
شناسه (COI) مقاله: LPMCONF01_0492
منتشر شده در کنگره بین المللی زبان و ادبیات در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

رویا احمدامرجی - عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام(شهرری)

خلاصه مقاله:
پیشینهی تجلی قرآن و حدیث در ادب پارسی، به آغاز نضج زبان و ادبیات پارسی در ایران پس از اسلام - که محور اصلی تعالیم آن، قرآن و زبان عربی بود – بر میگردد. قرآن و حدیث بهعنوان یکی از سرمایههای جاودانه و ارزندهی ایرانیان درحوزهی ادب پارسی است، که همواره دستمایهی شاعران و گویندگان عارفی چون عطار و سنایی و مولوی و خواجو و دیگر بزرگان ادب پارسی قرار گرفته است. تاثیرپذیری از سرچشمههای ناب کلام الهی، بهصورت اقتباس و حل و عقد ودرج و تلمیح و غیره، بوده است. خواجوی کرمانی، شاعر نامآور و عارف گرانمایهی سدهی هشتم، رویکردی جدی ومتفاوت به استفادهی آیات قرآن و احادیث داشته است. این تحقیق، ضمن بررسی تجلی قرآن و حدیث در اشعار خواجو، به رویکرد خلاقانهی این شاعر منجمله کاربرد خاص آیات مکی و مدنی و نحوهی استفاده از آنها در دیوان اشعارش و نیز، نحوهی خاص استفادهی تلفیقی آیه و حدیث بهصورت توامان در اشعارش میپردازد

کلمات کلیدی:
خواجو، قرآن، آیات مکی، حدیث، تلمیح، اقتباس

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-LPMCONF01-LPMCONF01_0492.html