CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله نگرشی بر هجویات در شعر حطییه و خاقانی

عنوان مقاله: نگرشی بر هجویات در شعر حطییه و خاقانی
شناسه (COI) مقاله: LPMCONF01_0508
منتشر شده در کنگره بین المللی زبان و ادبیات در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

حمیدرضا زهره ای - استادیار گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد
طاهره حسنی - مربی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور

خلاصه مقاله:
حطییه و خاقانی از شاعران مشهور ادب عربی وپارسی اند که به سرایش هجو نیز پرداخته اند . هجو از فروع ادب غنایی بوده و در این مقاله قصد آن است که نگاهی بر هجویات این دو شاعر افکنده شود . حطییه از شاعران مخضرم عرب که مدح و هجا بیشترین مضمونشعرش را تشکیل میدهد، حطییه خود، خانواده، بستگان و ... را هجو گفتهاست. زشتی چهره و طرد شدن از طرف قبیله از دلایل هجویهسرایی حطییه بود. خاقانی از شاعران سبکآذربایجانی که ما بین سبک خراسانی و سبک عراقی، شعر می سروده در قرن ششم ه.ق میزیست ، خاقانی هم شاعر مدح و هم هجاست، روح حساس او باعث شده بود تا وقتی ازکسی آزرده میشود به هجو او بپردازد. او پدر، دختر، استاد، دوستان ،معاصران، و... را هجو گفتهاست. نگارنده در این مقاله از روش توصیفی-تحلیلی بهره گرفته و بر آنست به صورت تطبیقی موضوع هجو را در شعر حطییه و خاقانی واکاوی نماید و تاثیر ادبیات عرب را بر ادبیات پارسی نشان دهد.

کلمات کلیدی:
ادبیات تطبیقی، هجو، حطییه، خاقانی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-LPMCONF01-LPMCONF01_0508.html