CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله حدیقهالحقیقه سنایی: پارادایم های زبان تعلیمی یا عرفانی؟

عنوان مقاله: حدیقهالحقیقه سنایی: پارادایم های زبان تعلیمی یا عرفانی؟
شناسه (COI) مقاله: LYRICLIT01_029
منتشر شده در همایش ملی ادبیات غنایی در سال ۱۳۹۵
مشخصات نویسندگان مقاله:

مریم شریف نسب - عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

خلاصه مقاله:
سنایی را (در حدیقه) گاه ناتوان از درک حقایق عرفانی، گاه عارف کامل و گاه متشرعی اخلاق گرا دانسته اند. برای رد یا اثبات هرکداماز این آرا، راهی جز بررسی زبان سنایی در حدیقه نیست. در این جستار، اهم موضوعات عرفانی و نیز شیوه نگرش سنایی به این موضوعاتو چگونگی بیان آنها بررسی شده و این نتایج به دست آمده است:سنایی در حدیقه، درباب (تقریبا) تمام موضوعات مهم عرفانی سخن گفته است؛ اما کلامش در قریب به اتفاق موارد، تعلیمی (امر ونهی ای) است نه واجد شور و شهود و وجد.زبان سنایی در این منظومه، در وهله نخست در سطح استنادی (نقلی)؛ در وهله دوم در سطح محاکاتی و در وهله سوم در سطحتناقضی است. نمونه فراوانی از سطح استدلالی (عقلی) در حدیقه یافت نشد. این یافته ها احتمالا به این معنی است که سنایی، عرفان را بهدرس آموخته است و نه از طریق کشف و شهودهای عارفانه. شرح زندگی سنایی در تذکره ها و کتاب های تاریخ ادبیات و نیز تلفیق هجو ومدح با موضوعات عرفانی در حدیقه، به نوعی این نکته را تایید می نماید. از این رو می توان گفت حدیقه، کتابی برای آموزش شریعت وطریقت است نه کتابی عرفانی.

کلمات کلیدی:
سنایی، حدیقه الحقیقه، پارادایم های زبان عرفانی، سطح استنادی، سطح محاکاتی، سطح تناقضی، سطح استدلالی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-LYRICLIT01-LYRICLIT01_029.html