CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله وجوه تشابه و تفاوت تپه عبدالحسین با محوطه های دوره نوسنگی بدون سفال میانی در لوانت و آناتولی

عنوان مقاله: وجوه تشابه و تفاوت تپه عبدالحسین با محوطه های دوره نوسنگی بدون سفال میانی در لوانت و آناتولی
شناسه (COI) مقاله: NCAI02_126
منتشر شده در دومین همایش ملی باستان شناسی ایران در سال ۱۳۹۴
مشخصات نویسندگان مقاله:

نادره عابدی - موزه ملی ایران

خلاصه مقاله:
تپه عبدالحسین یکی از مهم ترین محوطه های نوسنگی ایران با توالی لایه های بدون سفال و با سفال واقع در منطقه زاگرس مرکزی است که بر اساس سالیابی مطلق انجام شده قدمت آن به نیمه اول هزاره هفتم پ.م. تعلق داشته و با نوسنگی بدون سفال میانی در لوانت و آناتولی همپوشانی دارد. نوسنگی بدون سفال میانی دوره توسعه و پیشرفت قابل توجه روستاها در بیشتر مناطق خاورنزدیک است که با تحولات چشمگیر در ابعاد مختلف فرهنگ مادی (معماری، ساخت ابزارهای سنگی، تسهیلات ذخیره سازی آذوقه)، فرآیند اهلی شدن جانوران و گیاهان و تعاملات منطقه ای همراه است. این نوشتار که بر اساس مطالعات کتابخانه ای انجام شده نشان میدهد ساکنین تپه عبدالحسین دارای تشابهاتی در الگوهای اقتصادی، ساختار و سازمان اجتماعی، تعاملات منطقه ای و رفتارهای آئینی با سایر محوطه های هم افق در لوانت و آناتولی بوده گرچه در برخی موارد نیز از الگوهای متمایزی پیروی کرده اند. با توجه به موقعیت جغرافیایی تپه عبدالحسین که خارج از لوانت و آناتولی قرار دارد، به نظر می رسد این استقرار حاصل پراکنش و توسعه موج دوم فرهنگی از میانه فرات به مناطق استپی جنگلی .

کلمات کلیدی:
عبدالحسین-نوسنگی بدون سفال میانی- لوانت و آناتولی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-NCAI02-NCAI02_126.html