CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله طراحی کیفی فضاهای پیاده محور شهردر راستای دستیابی به پایدار شهری (مورد ارزیابی: کیفیت زیست محیطی فضاهای پیاده محور شهر تهران)

عنوان مقاله: طراحی کیفی فضاهای پیاده محور شهردر راستای دستیابی به پایدار شهری (مورد ارزیابی: کیفیت زیست محیطی فضاهای پیاده محور شهر تهران)
شناسه (COI) مقاله: NCEEE01_201
منتشر شده در کنفرانس سراسری الکترونیکی محیط زیست و انرژی ایران در سال ۱۳۹۳
مشخصات نویسندگان مقاله:

محمد مؤیدی - پژوهشگر دکتری شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران

خلاصه مقاله:
توسعه ی سریع شهری، در چند دهه ی زندگی بشری را تحت تأثیر قرار داده و باعث ناپایداری محیط زیست شده است. صاحب نظران این حوزه با افزایش حجم مسائل و معضلات به وجود آ»ده در شهرها، نظریه ی توسعه ی پایدار را به عنوان عاملی نجات بخش برای حفاظت از محیط زیست مطرح کردند. این موضوع توسعه ی پایدار را به تدریج به الگوواره ی مسلطی در ادبیات علمی رایج در باب توسعه و برنامه ریزی شهری تبدیل کرده است. بر اساس این نظریه، از طریق کاهش اتکا به منابع طبیعی، تلاش برای به حداقل رساندن آلودگی های محیطی، توجه بهره وری انرزی، بالابردن تنوع زیستی و ... می تواند علاوه بر آن که سطح کیفیت محیط های شهری را بهبود ببخشد، زیست بوم طبیعی را نیز هر چه بیشتر حفاظت می نماید. در حال حاضر یکی از مشکلات اساسی پیش روی برنامه ریزان حوزه های شهری، چگونگی اعمال سیاست ها و پیاده سازی برنامه های پایدار در شهرهاست. در این خصوص با توجه به این که مسائل زیست محیطی در اولویت برنامه های شهری قرار دارد، توجه به این موضوع در م قیاس خردتر یعنی فضاهای عمومی شهری اهمیت بیتری می یابد. به همین دلیل در دهه های اخیر رویکرد انسان گرایانه به کیفیت محیط زیست شهر و فضاهای شهری در مقابل رویکردهای فنی، تخصصی به کیفیت محیط، مورد تأکید و تمرکز جدی صاحب نظران قرار گرفته است. در این راستا نقش برنامه ریزی و طراحی به منظور دستیابی به فضاهای عمومی پایدار از جایگاه تأثیر گذاری برخوردار می باشد. این پژوهش نیز در راستای پاسخگویی به این سوال که نقش فضاهای عمومی شهری در پایداری زیست محیطی شهر چیست و چگونه می توان از ظرفیت های مفغول و پنهان فضاهای شهری در ارتقای پایداری زیست محیطی استفاده کرد؟ انجام شده و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و بهره گیری از روش تحقیق پیمایش میدانی به ارزیابی پایداری زیست محیطی، در سه فضای عمومی شهر تهران پرداخته است. نتایج مطالعات و بررسی های صورت گرفته نشان می دهد که رویکرد طراحی شهری پایدار مبتنی بر معیارهایی چون تحرک، انرژی، شکل فضایی، زیست بومف طراحی و توسعه خواهد توانست به پایداری زیست محیطی شهرها کمک شایانی نماید. لذا این مؤلفه ها مبنای مناسبی برای ارزیابی کیفی فضاهای عمومی شهری محسوب می شود. در ادامه، بررسی های صورت گرفته در موردهای مطالعه نشان دهنده ی آن است که ارتباط معناداری بین مؤلفه های طراحی شهری پایدار و شاخص های محیط زیست پایدار در فضاهای عمومی وجود دارد. لذا رویکرد طراحی شهری پایدار می تواند به پایداری و ارتقای کیفیت زیست محیطی در فضاهی شهری منجر شود.

کلمات کلیدی:
توسعه پایدار شهری، طراحی شهری، کیفیت، فضاهای پیاده محور شهری، ارزیابی کیفی، محیط زیست شهری

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-NCEEE01-NCEEE01_201.html