CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله مدل سازی میزان استفاده از پل های عابر پیاده با توجه به متغیرهای هندسی و کاربری زمین، مطالعه موردی: منطقه 2 شهرداری تهران

عنوان مقاله: مدل سازی میزان استفاده از پل های عابر پیاده با توجه به متغیرهای هندسی و کاربری زمین، مطالعه موردی: منطقه 2 شهرداری تهران
شناسه (COI) مقاله: TTC12_037
منتشر شده در دوازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران در سال ۱۳۹۱
مشخصات نویسندگان مقاله:

مسعود قدرت آبادی - کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل
محمدمصطفی مسعودی - کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل
علیرضا باقری - کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل

خلاصه مقاله:
گذرگاههای غیر هم سطح عابر پیاده با هدف افزایش ایمنی عبور عرضی از خیابان و حذف تداخل حرکت سواره و پیاده طراحی و اجرا میگردند. با توجه به محدودیتهایی چون هزینه، تجهیزات مورد نیاز و منظر شهری، مکانیابی مناسب موقعیت احداث گذرگاههای غیر همسطح از نظر مدیریت شهری حائز اهمیت است. هدف از این تحقیق بررسی اثر متغیرهای هندسی و نوع کاربریهای قرار گرفته در حوزه نفوذ پلهای عابر پیاده بر میزان استفاده از پلهاست. بدین منظور از مدل روندگرای پواسون و اطلاعات مرتبط با پلهای عابر پیاده قرار گرفته در منطقه 2 شهرداری تهران استفاده شده است. نتایج مدلسازی نشان میدهد افزایش فاصله تا نزدیکترین گذرگاه ایمن عابرپیاده، افزایش سرعت عملکردی وسایل نقلیه در معبر زیر پل عابر و افزایش عرض این معبر به همراه استفاده از پله های برقی و کاهش ارتفاع پل منجر به استفاده بیشتر عابرین پیاده از پلهای عابر خواهد شد. همچنین قرارگیری پل عابر در نزدیکی ایستگاههای اتوبوس و تاکسی و محدوده کاربریهای آموزشی، تجاری و پس از آن قرارگیری در محدوده پایانه های اتوبوس و تاکسی و کاربری درمانی منجر به استفاده بیشتر از پل عابر خواهد شد. مدل نشان میدهد همجواری کاربریهای اداری و تفریحی با پلهای عابر تاثیر مطلوب و بسزایی بر استفاده از آن نخواهد داشت.

کلمات کلیدی:
پل عابر پیاده، کاربری زمین، مدل روندگرای پواسون

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://www.civilica.com/Paper-TTC12-TTC12_037.html