CIVILICA We Respect the Science
ناشر تخصصی کنفرانسهای ایران
عنوان
طرح

طراحی الگوی راهنمای استقرار مدیریت ریسک بنگاه (ERM) در شرکت های بیمه

اعتبار موردنیاز: ۰ | تعداد صفحات: ۳۱۸ | تعداد نمایش خلاصه: ۱۰۵
کارفرمای پروژه: پژوهشکده بیمه
نوع محتوی : طرح پژوهشی تاریخ انتشار: بهمن ۱۳۹۶
کد COI طرح: R-277     تاریخ درج در سایت: ۲۵ دی ۱۳۹۷
زبان اصلی طرح پژوهشی: فارسی     دسته بندی علمی طرح پژوهشی: تجارت، مدیریت و حسابداری
این طرح فاقد فایل پیوست می باشد.

مشخصات نویسندگان طراحی الگوی راهنمای استقرار مدیریت ریسک بنگاه (ERM) در شرکت های بیمه

بهنام شهریار - , مجری
علی صیاد زاده - , همکار
حسن رضا عباسیان فر - مدیرکل طرح و توسعه بیمه مرکزی ج.ا.ایران, ناظر اجرایی
علی جعفری - , ناظر اجرایی
احمد پویان فر - عضو هیئت علمی دانشگاه خاتم, ناظر علمی
غلامرضا کشاورز حداد - عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف, ناظر علمی

چکیده طرح طراحی الگوی راهنمای استقرار مدیریت ریسک بنگاه (ERM) در شرکت های بیمه:

کلیه سازمان ها، شرکت ها و نهادها اعم از کوچک و بزرگ، خصوصی یا عمومی، دولتی و یا غیردولتی در هر سطح از عملکرد و در هر زمان و مکان با دامنه ای از ریسک ها و فرصت ها که میتوانند بر کارکرد آن ها و دستیابی به اهدافشان تاثیر بگذارند، مواجه هستند. میزان اهمیت این ریسک ها برای همه سازمان ها یکسان نیستند و عوامل درونی (مانند نوع فعالیت، اندازه، منابع مالی، شهرت، ساختار سازمانی و ...) و عوامل بیرونی (مانند وضعیت اقتصاد کشور، قوانین و مقررات، نرخ های سود و ارز، تحولات اقتصادی و اجتماعی، کیفیت زیرساخت های جامعه و همچنین مخاطرات طبیعی) به مقدار زیادی بر میزان این اهمیت تاثیر می گذارند.
با توجه به سیستم های اقتصادی جدید و تغییرات مداوم در عوامل محیطی بالاخص پس از بحران سالهای 2007 و 2008 و ورشکستگی شرکتهای بیمه بزرگ نظیر AIG، موضوع مدیریت ریسک بنگاه (ERM) در نحوه اداره شرکتهای مالی از جمله بیمه گران از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. در دهه اخیر، در قالب نظارت مالی، توجه به خودارزیابی توانگری مالی و ریسکهای تحت مالکیت (ORSA) که توسط شرکتهای بیمه و نهادهای ناظر جهت ارزیابی سیستم مدیریت ریسک بنگاه با هدف حمایت از ثبات سرمایه الزامی و توانگری مقرراتی و داخلی بیمه گران استفاده می شود، بیشتر شده است. این شیوه از بالا به پایین بوده و در سطح کلان بنگاه به مدیریت ریسک می پردازد. 
در کنار رشد و توسعه اقتصادی کشور، لزوم افزایش ضریب نفوذ بیمه به عنوان ابزاری جهت کنترل ریسک های کسب و کار در حوزه ها و بخش های مختلف اقتصادی بیش از پیش احساس می گردد. لذا رشد و پیشرفت صنعت بیمه و ارایه خدمات هر چه بهتر و با کیفیت تر بیمه ای نیازمند توسعه ساختار اداره شرکتهای بیمه در زمینه استقرار سیستمهای مدیریت ریسک و کنترلهای داخلی در راستای استقرار حاکمیت شرکتی و پاسخگویی به ذینفعان می باشد.

کد/لینک ثابت به این طرح پژوهشی

برای لینک دهی به این طرح پژوهشی می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت طرح پژوهشی در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد: https://www.civilica.com/R/277
کد COI طرح: R-277

پیش گفتار طرح پژوهشی

کلیه سازمان ها، شرکت ها و نهادها اعم از کوچک و بزرگ، خصوصی یا عمومی، دولتی و یا غیردولتی در هر سطح از عملکرد و در هر زمان و مکان با دامنه ای از ریسک ها و فرصت ها که میتوانند بر کارکرد آن ها و دستیابی به اهدافشان تاثیر بگذارند، مواجه هستند. میزان اهمیت این ریسک ها برای همه سازمان ها یکسان نیستند و عوامل درونی (مانند نوع فعالیت، اندازه، منابع مالی، شهرت، ساختار سازمانی و ...) و عوامل بیرونی (مانند وضعیت اقتصاد کشور، قوانین و مقررات، نرخ های سود و ارز، تحولات اقتصادی و اجتماعی، کیفیت زیرساخت های جامعه و همچنین مخاطرات طبیعی) به مقدار زیادی بر میزان این اهمیت تاثیر می گذارند.
با توجه به سیستم های اقتصادی جدید و تغییرات مداوم در عوامل محیطی بالاخص پس از بحران سالهای 2007 و 2008 و ورشکستگی شرکتهای بیمه بزرگ نظیر AIG، موضوع مدیریت ریسک بنگاه (ERM) در نحوه اداره شرکتهای مالی از جمله بیمه گران از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. در دهه اخیر، در قالب نظارت مالی، توجه به خودارزیابی توانگری مالی و ریسکهای تحت مالکیت (ORSA) که توسط شرکتهای بیمه و نهادهای ناظر جهت ارزیابی سیستم مدیریت ریسک بنگاه با هدف حمایت از ثبات سرمایه الزامی و توانگری مقرراتی و داخلی بیمه گران استفاده می شود، بیشتر شده است. این شیوه از بالا به پایین بوده و در سطح کلان بنگاه به مدیریت ریسک می پردازد. 
در کنار رشد و توسعه اقتصادی کشور، لزوم افزایش ضریب نفوذ بیمه به عنوان ابزاری جهت کنترل ریسک های کسب و کار در حوزه ها و بخش های مختلف اقتصادی بیش از پیش احساس می گردد. لذا رشد و پیشرفت صنعت بیمه و ارایه خدمات هر چه بهتر و با کیفیت تر بیمه ای نیازمند توسعه ساختار اداره شرکتهای بیمه در زمینه استقرار سیستمهای مدیریت ریسک و کنترلهای داخلی در راستای استقرار حاکمیت شرکتی و پاسخگویی به ذینفعان می باشد.
یک ساختار حاکمیتی مناسب پیش نیاز یک سیستم کارای مدیریت ریسک و توانگری مالی است. ERM بایستی از سیستم توانگری مالی و مدیریت سرمایه بیمه گر حمایت نموده و موجب اطمینان از کارایی و اثربخشی این سیستم گردد. ناظر بیمه نیز مکلف است در راستای استقرار سه رکن اساسی نظام توانگری مالی (نیازمندیهای کمی، مدیریت ریسک داخلی و فرآیند نظارت و شفافیت و افشای اطلاعات)، مقررات مورد نیاز استقرار ERM را جهت مقاصد نظارت بر توانگری مالی ایجاد نماید. این مقررات بیمه گر را ملزم می نماید تا ریسکهای مهم خود را شناسایی، ارزیابی، کنترل و یا کاهش دهد و از این طریق اقدام به کنترل و تثبیت توانگری مالی خود و نهایتا حفظ و تثبیت حقوق بیمه گزاران، سهامداردان و سایر ذینفعان نماید (IAIS, 2008a,b). با این وجود، بیمه مرکزی ایران در خصوص استقرار حاکمیت شرکتی، با انتشار آیین نامه های توانگری مالی، افشای اطلاعات، اکچویری و حاکمیت شرکتی اقدامات موثری انجام داده است، لیکن در خصوص مدیریت ریسک بنگاه نیازمند انجام اقدامات جدیدی است. لذا یکی از مشکلات اساسی صنعت بیمه (منتج از مساله فوق)، بیمه مرکزی ایران به عنوان نهاد ناظر و شرکتهای بیمه، فقدان یک سیستم مدون، دارای چارچوب استاندارد و یکپارچه مدیریت ریسک بنگاه در جهت ارتقا و تثبیت توانگری مالی و نتیجتا افزایش پاسخگویی به ذینفعان، می باشد. توانگری مالی شرکتهای بیمه مهمترین شاخصی است که توانایی شرکت بیمه در پاسخگویی شرکت بیمه به ذینفعان را نشان می دهد. لیکن ارزیابی توانگری مالی شرکتها تنها بخشی از سیستم مدیریت ریسک بنگاه می باشد. این امر در زمینه اداره و کنترل ریسکها و استقرار سیستم کنترلهای داخلی در راستای تثبیت بلندمدت توانگری مالی این شرکتها دارای ضعف بوده و با نظارت بر توانگری مالی شرکتهای بیمه نمی توان لزوما نواقص درون شرکتها در کنترل ریسکها را از بین برد. این موضوع بیانگر این است که یک شرکت بیمه با داشتن توانگری مالی بالا لزوما واجدالشرایط برای پاسخگویی به ذینفعان در مقابل ریسکهای خود نیست (Sandström, 2007).
با این تفاسیر، هدف اصلی از این پژوهش ارایه یک الگوی مدیریت ریسک بنگاه (ERM) برای موسسات بیمه در راستای استقرار سیستم حاکمیت شرکتی (موضوع آیین نامه شماره 93 شورای عالی بیمه) با ملاحظات نظارتی است.
به طور کلی، مراحل و فصول پژوهش در این طرح به صورت ذیل بوده است:
در فصل اول به بیان کلیات طرح شامل تبیین مساله، ضرورت و اهمیت طرح، اهداف اجرای طرح و مراحل پژوهش پرداختیم.
در فصل دوم، اقدام به بیان مبانی نظری مدیریت ریسک بنگاه و چارچوب آن از دیدگاه استانداردهای عمومی و استانداردهای نظارتی سازمان IAIS که مختص موسسات بیمه هستند (ICP8 و ICP16)، نمودیم. از آنجا که سیستم مدیریت ریسک بنگاه جزیی از نظام راهبری (حاکمیت شرکتی) است، لذا در فصل بعد، به بررسی جایگاه مدیریت ریسک بنگاه در نظام راهبری شرکتهای بیمه پرداختیم.
در فصل سوم، به بررسی ساختار مدیریت ریسک بنگاه در نظامهای نظارتی و شرکتهای بیمه مختلف پرداخته شد. این فصل و فصل دوم پایه و اساس الگوی استخراج شده در فصل پنجم بوده اند.
در فصل چهارم، به بررسی استانداردهای بین المللی و عمومی و همچنین استانداردهای نظارتی و مقرراتی مدیریت ریسک بنگاه، خاص موسسات بیمه، در کشورهای منتخب پرداخته شد.
در فصل پنجم، ابتدا اقدام به مطالعه وضعیت موجود شرکتهای بیمه در زمینه استقرار سیستم مدیریت ریسک بنگاه و همچنین آیین نامه ها و مقررات نظارتی موجود و مرتبط (بیمه مرکزی و سازمان بورس اوراق بهادار) پرداخته شد. به عبارت دیگر، در این فصل، با بررسی وضعیت بازار بیمه و اهمیت مدیریت ریسک در شرکتهای بیمه، به بیان الزامات و پیش شرطهای لازم جهت استقرار مدیریت ریسک بنگاه در راستای استقرار نظام راهبری و حاکمیت شرکتی این بنگاهها اقدام گردید. در ادامه این فصل، با توجه به مطالعات فصول قبل (بررسی مبانی نظری و اصول ساختاری در فصول دوم و سوم و مطالعه استانداردهای عمومی و نظارتی بیمه ای در فصل چهارم) و همچنین مطالعه وضعیت موجود و الزامات و پیش شرطهای استقرار مدیریت ریسک بنگاه در صنعت بیمه ایران، اقدام به استخراج آیین نامه و الگوی مناسب ERM در راستای استقرار نظام راهبری و حاکمیت شرکتی این بنگاهها از دیدگاه نظارتی و ارایه استاندارد و آیین نامه استقرار مدیریت ریسک بنگاه شرکتهای بیمه از دیدگاه ناظر بیمه و حاکمیت شرکتی پرداختیم.

تهیه کنندگان طرح پژوهشی

کارفرمای پروژه:
در بخش لیست سازمانها می توانید لیست سازمانهای کارفرما و مجری پروژه های علمی و گزارشهای تحقیقاتی ارتباط با صنعت دانشگاهها را مشاهده نمایید.

مدیریت اطلاعات پژوهشی

این طرح تحقیقاتی در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
  • صنعت بیمه > ریسک بیمه
  • صنعت بیمه > صنعت بیمه
  • گزارشهای مرتبط

    مقالات مرتبط جدید

    شبکه تبلیغات علمی کشور

    به اشتراک گذاری این صفحه

    اطلاعات بیشتر در مورد گزارشها

    گزارش فنی مدرکی است که به توصیف مراحل پیشرفت کار یا معرفی نتایج یک مطالعه فنی یا علمی می‌پردازد. امروزه گزارش‌های فنی در زمره منابع اطلاعاتی علمی و فنی مهم به شمار می روند. این نوع گزارش‌ها ممکن است در سطح یک سازمان برای استفاده داخلی یا چند سازمان توزیع شوند. غالب این گزارشها، هیچ وقت به صورت عمومی منتشر نمی شوند و در بخش منابع خاکستری سازمان بایگانی می گردند.