تکوین شخصیت علمی و مذهبی فقهی امام شافعی

سال انتشار: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 180

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_CHIST-2-5_004

تاریخ نمایه سازی: 15 مهر 1400

چکیده مقاله:

مساله ی این پژوهش، تکوین شخصیت علمی و مذهب فقهی امام شافعی است. رهیافت جدید معرفتی و روشی شافعی در اجتهاد و استنباط فقهی، برآیند شرایط زمانی و مکانی بود. او با ارائه ی خوانشی جدید از اجتهاد مبتنی بر نقل صحیح و عقل سلیم و متاثر از بوم های مختلف و عرف آن ها، میان دو رویکرد فقهی رایج اهل حدیث و اهل رای را جمع کرد. شافعی در زمان حیات خود، نظرات فقهی اش را در دو روایت قدیم و جدید ارائه نمود. وی بر خلاف چهره های معاصر خود که اغلب متعلق به یک شهر و بوم خاص بوده اند، شخصیتی چند بومی بود. وی از اساتید مکاتب مکه، مدینه، عراق، یمن و مصر، زبان عربی، تفسیر، فقه و حدیث را آموخت و با بهره گیری از آموخته های علمی و اندوخته های تجربی ، مذهب فقهی اش را مبتنی بر اصول مدون فقهی و روش جدید و متفاوت از مکتب اهل حدیث و اهل رای بنیان نهاد. در این نوشتار تلاش بر این است تا بر مبنای روش تاریخی، چگونگی تکوین شخصیت چندبومی شافعی و رویکردهای معتدل او در حوزه های فقه و اصول فقه، علم الحدیث و تفسیر، تبیین گردد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: شافعی ، فقه ، زبان عربی ، تفسیر ، حدیث.

نویسندگان

غلامحسین زرگری نژاد

دانشگاه تهران

عثمان یوسفی

دانشگاه پیام نور